Witcher III

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Gigabyte Radeon RX480 G1 8GB - Review

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά να έχουμε. Με υγεία, τύχη και λιγότερα προβλήματα. Πάει πολύς καιρός απο την τελευταία μου ανάρτηση. Ενάμισης χρόνος είναι μεγάλο διάστημα για ένα ιστολόγιο χωρίς κάτι καινούριο. Στα μηνύματα, βέβαια, υπήρξαν αρκετές επικοινωνίες, κυρίως για θέματα συμβατότητας/ασυμβατότητας υλικού αλλά και πάλι δεν αλλάζει κάτι στη γενικότερη εικόνα. Η αλήθεια είναι οτι τόσο οι οικογενειακές όσο και οι επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν μου επέτρεπαν να βρω χρόνο για να ανεβάσω κάποιο κείμενο αλλά τώρα, λόγω των εορτών, μπορώ να μοιραστώ μαζί σας μία μικρή αναβάθμιση που έκανα. Ας περάσουμε στο κυρίως πιάτο λοιπόν!

Οι δύο όψεις του κουτιού.
Το τελευταίο διάστημα η AMD έχει τραβήξει μεγάλο μέρος απο τα φώτα της δημοσιότητας επάνω της. Τόσο η νέα γενιά καρτών γραφικών της όσο και οι επερχόμενοι επεξεργαστές της, αναμένονται με πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Ειδικά οι επεξεργαστές, ονόματι RYSEN, δημιουργούν πολλές ελπίδες για να πάψει η AMD να είναι στα μάτια των καταναλωτών η δευτεροκλασάτη λύση για όσους δεν μπορούν να πάρουν Intel. Όλοι όσοι είναι εμπλεκόμενοι επαγγελματικά (ίσως και ερασιτεχνικά) με τον χώρο των υπολογιστών ξέρουν οτι επεξεργαστής AMD σημαίνει μία φτηνή, αξιόπιστη λύση χωρίς όμως τις επιδόσεις των επεξεργαστών της Intel. Ξεφεύγω όμως. Πίσω στις κάρτες. Η εταιρία επέλεξε να παρουσιάσει πρώτα τις μικρομεσαίες της προτάσεις και εν συνεχεία τις πιό δυνατές. Λογικό αφού αυτές οι κάρτες έχουν και τ ο μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά. Τα μοντέλα που η ίδια η AMD παρουσίασε (τα λεγόμενα reference designs) είναι, ως συνήθως, άχρωμα, άοσμα και άγευστα. Τα μοντέλα των συνεργατών της, όμως, είναι μία τελείως διαφορετική ιστορία.

Η προηγούμενη κάρτα μου ήταν μία Gigabyte HD7850 2GB και με είχε αφήσει απόλυτα ευχαριστημένο τόσο απο θέμα απόδοσης όσο και αξιοπιστίας. Επομένως το βρήκα λογικό να δώσω ένα πλεονέκτημα στην ίδια εταιρία όταν έψαχνα να αλλάξω κάρτα και τελικά κατέληξα πάλι σε αυτήν αφού η εν λόγω υλοποίηση της RX480 κάρτας είναι απο τις καλύτερες (κατά την ταπεινή μου πάντα άποψη).

Το οπτικό κομάτι είναι καθαρά υποκειμενικό αλλά προσωπικά την βρίσκω πολύ όμορφη. Τόσο το πάνω μέρος με τους ραβδωτούς ανεμιστήρες (για μείωση θορύβου υποτίθεται) όσο και η ύπαρξη του μαύρου backplate, βοηθούν στο αισθητικό μέρος της κάρτας. Στα πλάγια είναι το λογότυπο της εταιρίας το οποίο έχει LEDs που αναβοσβήνουν (σε 256 χρώματα και πολλούς διαφορετικούς ρυθμούς) για να προσθέσουν το απαραίτητο, ας μου επιτραπεί η έκφραση, εφετζιλίκι. Το μείον στην περίπτωσή μου όσον αφορά τα LEDs, είναι οτι δεν έχω επιλογή για λευκό χρώμα.
 
Ο υπολογιστής μου!
 Όσον αφορά την απαιτούμενη επιπλέον τροφοδοσία ρεύματος, ένα οκτάπινο καλωδιάκι θα είναι αρκετό για να καλύψει τις ανάγκες της κάρτας. Η σύνδεση του εν λόγω καλωδίου γίνεται εύκολα με λίγη προσοχή και το ίδιο ισχύει γενικότερα για την εγκατάσταση της κάρτας. Όπως συνηθίζεται τα τελευταία χρόνια με τα περισσότερα μοντέλα καρτών γραφικών, η συγκεκριμένη υλοποίηση απαιτεί δύο θέσεις στο κουτί μας. Παρόλα αυτά η τοποθέτησή της δεν απαιτεί κάτι ιδιαίτερο και γίνεται πάρα πολύ εύκολα. Ένα τροφοδοτικό 550W κρίνεται το ελάχιστο που θα πρέπει να διαθέτει κάποιος για τη συγκεκριμένη κάρτα.

Όλα καλά μέχρι εδώ. Είναι όμορφη, δεν καταναλώνει πολύ ρεύμα και τοποθετείται εύκολα. Απο επιδόσεις τί γίνεται; Με ιδιαίτερη χαρά μπορώ να πω σε όσους ενδιαφέρονται οτι η κάρτα είναι πάρα πολύ δυνατή για gaming σε ανάλυση Full HD, δηλαδή 1920x1080. Αυτήν που έχουμε οι περισσότεροι. Αν κρίνω απο τα frames που βλέπω τότε μπορώ να πω οτι με μικρές, ελάχιστες ίσως, παραχωρήσεις επαρκεί και στην ανάλυση 2560x1440. Μιλάμε για σύγχρονα παιχνίδια όπως τα : Witcher 3, Anno 2205, Rise of the Tomb Raider, Deus Ex : Mankind Divided, Call of Duty : Infinite Warfare, Forza Horizon 3 και Tom Clancy's : The Division. Με όλα τα γραφικά στο μέγιστο τα frames που βλέπω είναι απο 35 - 60 ανάλογα το παιχνίδι ή το περιβάλλον που απεικονίζεται. Η εμπειρία εντός των παιχνιδιών αυτών είναι απολύτως ομαλή και τίποτα δεν την εμποδίζει.
Με πιό ρομαντικό φωτισμό...
Εύλογο είναι οτι, αφού στα πιό σύγχρονα παιχνίδια τα πάει καλά, το ίδιο να ισχύει και για τα παλαιότερα. Σωστά. Παιχνίδια όπως τα : Diablo 3 : Reaper of Souls, FIFA 15, FarCry 3 & FarCry 3 : Blood Dragon, Battlefield 3 & 4, Dead Space 3, Assassin's Creed 3, Dishonored, Deus Ex : Human Revolution, Tomb Raider, GRID, Call of Duty : Black Ops II, Metro 2033 και Batman : Arkham City σπάνια πέφτουν κάτω απο τα 45 - 50 frames με όλα τα γραφικά στο μέγιστο στην ίδια ανάλυση με παραπάνω. Να σημειώσω οτι τα 8GB μνήμης της κάρτας βοηθούν αρκετά στις επιδόσεις της αλλά δεν είναι πάντα απαραίτητα.

Όλα καλά επομένως; Σχεδόν. Έχω δύο αρνητικά σημεία για την κάρτα : το πρώτο έχει να κάνει με την τιμή της στη χώρα μας : μιλάμε για μοντέλο μεσαίας κατηγορίας το οποίο πωλείται, τη στιγμή που γράφω το κείμενο, στα 280,00, περίπου, ευρώ. Υπερβολικά πολλά ειδικά αν σκεφτεί κανείς οτι "στας Ευρώπας και στας Αμερικάς" πωλείται στα 240,00 δολάρια. Όσο έχει, δηλαδή, στην Ελλάδα το ίδιο μοντέλο με τα 4GB! Α-πα-ρά-δεκ-το! Το δεύτερο μειονέκτημα αφορά τον θόρυβο απο τους "αθόρυβους" ανεμιστήρες. Δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά απο το 60% και μετά της ισχύος τους. Το θετικό είναι οτι δεν το πιάνουν ποτέ. Εγώ το δοκίμασα μόνο μέσω του συνοδευτικού software που δίνει η Gigabyte (το Xtreme Gaming Engine) και ο θόρυβος που παράγεται στο 60% της ισχύος των ανεμιστήρων, δεν έχει καμία σχέση με αυτό που ακούω εγώ όσο παίζω κάποιο παιχνίδι.

Να πω και λίγα πράγματα για το πρόγραμμα της Gigabyte. Δίνει τη δυνατότητα στον χρήστη να παραμετροποιήσει τους χρονισμούς της κάρτας σε φυσιολογική και turbo κατάσταση όσο και τις ταχύτητες των ανεμιστήρων στις καταστάσεις αυτές. Υπάρχουν οι αυτόματες επιλογές αλλά μπορούμε να επιλέξουμε και δικές παραμέτρους. Έτσι, ο καθένας ορίζει σε ποιά θερμοκρασία ανεβάζουν στροφές οι ανεμιστήρες, αν μένουν σταθερές ή αν ακολουθούν κάποια ανοδική καμπύλη. Φυσικά αν έχουμε απο δύο κάρτες και πάνω το πρόγραμμα μας επιτρέπει να τις παραμετροποιήσουμε όλες. Δεν ξέρω, όμως, αν μπορούμε να ορίσουμε ξεχωριστές ρυθμίσεις για την κάθε μία ξεχωριστά ή αν εφαρμόζεται ένα ενιαίο προφίλ για όλες. Μπορεί να γίνει πάρα πολύ εύκολα μέσω του προγράμματος οποιαδήποτε ρύθμιση αφορά την κάρτα. Το εννοώ το πάρα πολύ εύκολα. Το μόνο που δεν γίνεται είναι, όπως έγραψα νωρίτερα, να ρυθμίσεις τα LEDs να έχουν λευκό φως. Μπορείς να επιλέξεις άλλα 256 χρώματα, όχι όμως το λευκό!
Το μενού του προγράμματος. Λιτό και απέριττο.
Η ποιότητα κατασκευής της κάρτας της Gigabyte είναι, ως συνήθως, κορυφαία. Στιβαρή, καλοστημένη και με ποιοτικά υλικά. Ελπίζω να μου κρατήσει αρκετά χρόνια (2 - 3 δηλαδή, μέχρι να την ξαναλλάξω) και να μην χρειαστεί να απευθυνθώ στο service της. Αν κρίνω απο την μητρική μου, πάντως, δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας.

Κλείνοντας αυτό το κείμενο να συνοψίσω τα συμπεράσματά μου. Η RX480 G1 της Gigabyte, είναι μία φανταστική κάρτα γραφικών. Είμαι απόλυτα ευχαριστημένος απο τη διαφορά στις επιδόσεις της σε σχέση με την προηγούμενη που είχα. Δεν δυσανασχετεί σε κανένα συγχρονο παιχνίδι και θα καλύψει τους περισσότερους απο εμάς που έχουμε ανάλυση οθόνης 1920x1080. Full HD δηλαδή. Όσοι θέλετε κάτι ισχυρότερο θα πρέπει να περιμένετε να δείτε τί θα παρουσιάσει η AMD μέσα στο επόμενο τρίμηνο καθώς τότε θα μας δείξει τα καινούρια, πιό ισχυρά μοντέλα της. Στην ουσία το μόνο αρνητικό που έχω να επισημάνω είναι η τιμή της η οποία είναι αρκετά υψηλότερη απο αυτήν που θα'πρεπε. Όσοι, λοιπόν, είστε αμφιταλαντευόμενοι μην το σκέφτεστε πάρα πολύ : η κάρτα είναι καταπληκτική! Προσοχή μόνο γιατί η Gigabyte έχει τρείς ίδιες, οπτικά, κάρτες. Αναζητείστε αυτήν με τα γράμματα G1 στην ονομασία της.
Όσο πιό πολύ το κοιτάω, τόσο πιό πολύ μου αρέσει!


Σάββατο, 17 Μαΐου 2014

Diablo III - Reaper of Souls - Review

Πάει πολύ καιρός απο την τελευταία φορά που έκανα ανανέωση στο blog. Δεν θα μπορούσα, όμως, να μην κάνω αυτήν την παρουσίαση. Πριν λίγο καιρό υποδεχτήκαμε το πρώτο expansion του Diablo III του οποίου προηγήθηκε το πολύ σημαντικό patch 2.0.1. Πολλές οι αλλαγές και οι προσθήκες οπότε ας περάσουμε να τα δούμε αμέσως.

Θα ξεκινήσω απο το patch το οποίο αφορά όλους όσοι αγόρασαν το παιχνίδι, ακόμα και χωρίς το expansion. Μία απο τις πολύ σημαντικές αλλαγές είναι το νέο σύστημα εύρεσης αντικειμένων ονόματι Loot 2.0. Χάρη σε αυτό βρίσκουμε συνήθως αντικείμενα τα οποία αφορούν την κλάση του εκάστοτε χαρακτήρα μας ενώ πλέον τα legendary αντικείμενα, τα crafting materials και οι recipies είναι συχνό φαινόμενο. Ομολογουμένως είναι μία πολύ σημαντική αλλαγή/προσθήκη στο παιχνίδι το εν λόγω σύστημα. Παλιότερα ο μόνος τρόπος για να αποκτήσεις ένα αντικείμενο που χρειαζόσουν ήταν μέσω των Auction Houses (περισσότερα γι'αυτά σε λίγο). Αυτό όμως δεν ήταν και ό,τι καλύτερο γιατί μάζευες λεφτά, έψαχνες και αγόραζες το αντικείμενο που ήθελες (χωρίς πάντα να είναι το καλύτερο απο τα διαθέσιμα είτε λόγω κόστους είτε λόγω αντιπροσφοράς απο κάποιον άλλο παίκτη). Τα αντικείμενα απλά τα μάζευες και τα πουλούσες (εγώ τουλάχιστον). Πλέον υπάρχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον, κίνητρο και ανταμοιβή για κάποιον που παίζει το παιχνίδι.

Λίγο πριν ανέφερα τα Auction Houses. Δεν πίστευα οτι με το Loot 2.0 θα έβλεπα τόσο καλά αποτελέσματα και μόλις έμαθα την πρόθεση της Blizzard να τα κλείσει απογοητεύτηκα. Τώρα όχι μόνο δεν μου λείπουν καθόλου αλλά η ύπαρξή τους δεν θα είχε και νόημα. Συγχαρητήρια στην ομάδα ανάπτυξης του expansion!
Στα προάστια του Westmarch. Απο εδώ ξεκινάει το expansion.
Μία άλλη, μεγάλη αλλαγή στο παιχνίδι μετά το patch 2.0.1. είναι στον τρόπο που διαβαθμίζεται πλέον η δυσκολία του. Τώρα έχουμε πέντε επίπεδα δυσκολίας για να επιλέξουμε, ενώ το τελευταίο έχει άλλα πέντε επίπεδα απο μόνο του! Δηλαδή στο σύνολο είναι δέκα! Όσο ανεβαίνουμε, τόσο αυξάνουν οι ανταμοιβές μας σε χρυσό, αντικείμενα, εμπειρία κλπ. Το δέκατο επίπεδο δυσκολίας μας δίνει πρόσβαση σε νέα legendary αντικείμενα τα οποία δεν είναι διαθέσιμα στα χαμηλότερα. Τώρα το επίπεδο των τεράτων είναι δυναμικό και προσαρμόζεται σε αυτό του χαρακτήρα μας για μεγαλύτερη ισορροπία και πρόκληση. Μιλώντας για τέρατα, να σημειώσω οτι έγιναν αλλαγές τόσο στους Rare αντιπάλους (κίτρινο χρώμα με minions) όσο και στα mobs (ομάδες των τριών με μπλε χρώμα). Οι πρώτοι μπορεί να έχουν σαν minions οποιοδήποτε τέρας και όχι απαραίτητα κάποιο της ίδιας... ράτσας ενώ οι δεύτεροι σπάνια πλέον είναι μόνο τρεις! Σαν να μην έφταναν αυτά, τώρα έχουν καινούριες ικανότητες οι οποίες είναι αρκετά διαφορετικές απο ο,τι στο παρελθόν.

Κάτι ακόμα σημαντικό είναι η τροποποίηση του Paragon system και η κατάργηση του Nephalem Valor. Η εμπειρία που μαζεύουμε πέρα απο το επίπεδο 70 (60 για όσους δεν έχουν το expansion) μας δίνει όπως και παλαιότερα επίπεδα Nephalem τα οποία πλέον έχουν άλλη, μικρότερη απόσταση το ένα απο το άλλο με αποτέλεσμα να τα ανεβαίνουμε ταχύτερα. Σαν παράδειγμα να σας πω οτι το μεγαλύτερο που είχα φτάσει ήταν το (60+) 5 ενώ τώρα είμαι ήδη στο (70+) 41. Επιπρόσθετα, είναι κοινά για όλους μας τους χαρακτήρες! Μπορώ να φτάσω στο κανονικό επίπεδο 70 (ή 60, ανάλογα) με ένα χαρακτήρα και να συνεχίσω π.χ. μέχρι το Nephalem 41. Αυτό θα είναι διαθέσιμο (μαζί με όλους τους πόντους του) και για τον χαρακτήρα μου που είναι στο κανονικό επίπεδο 20 (δηλαδή 20+41)! Τί είναι οι πόντοι που ανέφερα προηγουμένως; Πολύ απλά, το κάθε επίπεδο Nephalem μας δίνει ένα πόντο σε τέσσερις κατηγορίες χαρακτηριστικών (μία κατηγορία ανά επίπεδο εναλλάξ) με τέσσερις ιδιότητες η κάθε μία για να τον χρησιμοποιήσουμε όπως θέλουμε. Το θετικό είναι οτι αν κάνουμε κάποιο λάθος ή θελήσουμε να κάνουμε αλλαγή, μπορούμε να το κάνουμε άφοβα όσες φορές θέλουμε κάνοντας reset όλους τους πόντους της εκάστοτε κατηγορίας που θέλουμε να τροποποιήσουμε. Το Nephalem Valor αποτελεί παρελθόν καθώς το σύστημα Loot 2.0 το καθιστά ανούσιο.
Χαμός!
Απο εκεί και πέρα έχουν γίνει αλλαγές στο balancing των χαρακτήρων, των spells και των αντικειμένων στις οποίες δεν θα αναφερθώ εκτενώς αλλά θα σας παραπέμψω να διαβάσετε τις λεπτομέρειες που δίνει επίσημα η ίδια η Blizzard.

Περνώντας στο expansion, θα ξεκινήσω απο το οπτικό κομμάτι. Το παιχνίδι αρχίζει απο το Westmarch το οποίο δέχεται την επίθεση των υπηκόων του Malthael. Η γραφική απεικόνιση της πόλης είναι πολύ πιό σκοτεινή απο τις προηγούμενες περιοχές του Diablo και παντού κυριαρχεί μία σκοτεινιά και μια μουντάδα. Α, και ο θάνατος! Σε κάθε δρόμο, γειτονιά και κτίριο υπάρχουν άψυχα κορμιά ανθρώπων οι οποίοι δέχτηκαν επίθεση απο τους θεριστές του Αγγέλου του θανάτου. Νέα τέρατα κάνουν την εμφάνιση τους ενώ τα περιβάλλοντα είναι πιό διαδραστικά και καταστρεφόμενα απ'ότι στο παρελθόν. Προχωρώντας περισσότερο στο παιχνίδι συναντάμε βάλτους, νεκροταφεία, τάφους και άλλα νέα περιβάλλοντα με κατάληξη το Pandemonium Fortress το οποίο είχε να κάνει την εμφάνισή του απο το Diablo II. Τα πάντα είναι υπέροχα σχεδιασμένα, πολύ ατμοσφαιρικά και σκοτεινότερα!
Απόκοσμη ατμόσφαιρα. Τέλεια!
Crusader, crusader please take me with you
The battle lies far to the east... (Saxon - Crusader)
Στο νέο περιεχόμενο του παιχνιδιού, λοιπόν, περιλαμβάνεται και μία νέα κλάση χαρακτήρων : οι Crusaders. Πρόκειται για μαχητές οι οποίοι χρησιμοποιούν όπλο και ασπίδα με τη δεύτερη να παίζει σημαντικό ρόλο στις ικανότητες και τα spells τους. Κατά κύριο λόγο αρέσκονται στη μάχη σώμα με σώμα αλλά έχουν αρκετά χτυπήματα εξ αποστάσεως τα οποία αποτελούν τους άσους στην... πανοπλία τους. Πραγματικά, αν τους εξελίξει κάποιος πλήρως, έχουν όλα τα χαρακτηριστικά του tank. Αυτού, δηλαδή, που μπαίνει μπροστά στη μάχη για να δέχεται τα melee χτυπήματα δίνοντας χώρο και χρόνο σε εκείνους που μάχονται εξ αποστάσεως (για όσους αρέσκονται στο co-op). Μου άρεσαν αρκετά και σκοπεύω να τους φτάσω μέχρι το επίπεδο 70 για να μη ζηλεύουν τους υπόλοιπους χαρακτήρες μου!
Ζόρικος...
Κάτι το οποίο πρέπει να μας απασχολεί στην περίπτωση κάθε expansion, είναι η διάρκειά του και το λεγόμενο replayability. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μία ολοκαίνουρια Act η οποία είναι αρκετά μεγάλη σε διάρκεια. Δεν είναι, όπως πολλοί θα περίμεναν, αντίστοιχης διάρκειας με το αρχικό παιχνίδια αλλά έχω την εντύπωση οτι είναι μεγαλύτερη με διαφορά απο οποιαδήποτε άλλη απο τις παλιές. Κάποιες περιοχές της μάλιστα, ειδικά το Paths of the Drowned, είναι πάρα πολύ μεγάλες. Το συγκεκριμένο μην το ξεκινήσετε αν δεν έχετε αρκετές ώρες στη διάθεσή σας (αν θέλετε να το εξερευνήσετε ολόκληρο). Όσον αφορά το replayability, αν παίξετε το Adventure Mode θα καταλάβετε οτι είναι αστείο και μόνο να το συζητάμε : στην ουσία δεν τελειώνει ποτέ. Για να αποκτήσετε πρόσβαση σε αυτό θα πρέπει να τελειώσετε το Reaper of Souls πρώτα. Μπαίνοντας σε αυτό μπορεί να δούμε όλη τη δυναμική του Diablo III να ξεδιπλώνεται μπροστά μας : τυχαίες περιοχές με τυχαία τέρατα (άσχετα με την εκάστοτε περιοχή όπως τα ξέραμε απο πριν) και πάρα πολλές ανταμοιβές. Εδώ είναι και τα bounties τα οποία ολοκληρώνοντάς τα μας δίνουν πρόσβαση σε ένα Nephalem rift. Τελειώνοντας και με αυτό παίρνουμε, πέρα απο τις οικείες ανταμοιβές και μία ακόμα καινούρια : τα Blood Shards τα οποία μπορούμε να ανταλλάξουμε σε έναν καινούριο (και μόνο εδώ παρόντα) πωλητή, την Kadala. Τα αντικείμενά της έχουν την ιδιαιτερότητα οτι έχουν κρυμμένα όλα τα χαρακτηριστικά τους. Είναι, δηλαδή σαν τροχός της τύχης : μπορεί να σου τύχει κάτι εξαιρετικό αλλά μπορεί και κάτι τελείως άχρηστο.
Ένας - ένας παιδιά. Εσύ, ο ψηλός, περίμενε!
Στο κανονικό παιχνίδι εισάγεται και μία νέα artisan, η mystic Myriam. Μπορούμε να πηγαίνουμε σε αυτήν και να αλλάζουμε την όψη και τα χαρακτηριστικά των αντικειμένων μας, έναντι αντιτίμου ουκ ολίγου ευκαταφρόνητο. Προσοχή όμως γιατί όποιο αντικείμενο τροποποιήσουμε συνδέεται μόνιμα με το λογαριασμό μας. Στην περίπτωση που θελήσουμε να αλλάξουμε κάποια απο τις ιδιότητες ενός αντικειμένου μας, μπορούμε να δούμε μέσα απο έναν πίνακα ποιές θα είναι οι πιθανές επιλογές μας. Αν προχωρήσουμε τη διαδικασία τότε το παιχνίδι μας δίνει να επιλέξουμε ή την παλιά ιδιότητα ή μία απο τις δύο νέες που θα μας προτείνει. Όποια και να διαλέξουμε, την αμοιβή την δίνουμε. Μπορούμε να επιλέξουμε μόνο μία ιδιότητα για αλλαγή και όχι κάποια δεύτερη για να την αλλάξουμε και εκείνη. Σε όλους τους Artisans δόθηκαν ακόμα δύο επίπεδα για να τους αναβαθμίσουμε περαιτέρω αποκτώντας πρόσβαση σε νέα αντικείμενα προς κατασκευή. Τα συστατικά που απαιτούνται για την κατασκευή των αντικειμένων έχουν αλλάξει, όπως επίσης άλλαξαν τα healing potions. Για τα πρώτα δεν θα κάνω κάποια αναφορά πέραν του οτι απαιτείται μεγαλύτερη ποικιλία για το οτιδήποτε επιλέξουμε να φτιάξουμε αλλά στα potions θα σταθώ λίγο. Καταργήθηκαν οι κατηγορίες τους και τώρα η κατανάλωσή τους αποκαθιστά το 60% της μέγιστης "ζωής" του χαρακτήρα μας. Αλλάζει δηλαδή λιγάκι ο τρόπος που τα χρησιμοποιούμε, προς το καλύτερο κατά τη γνώμη μου.
Δείγμα απο το Adventure Mode.
Μία ωραία πινελιά στο expansion είναι οτι έχουμε τη δυνατότητα να βοηθήσουμε τόσο τους τρεις companions μας να λύσουν προσωπικά τους θέματα όσο και τον Covetous Shen να κάνει το ίδιο. Ο κάθε ένας απο αυτούς θα μας οδηγήσει σε μία μοναδική τοποθεσία, διαφορετικά μη προσβάσιμη, για να ολοκληρώσουμε την εκάστοτε αποστολή του. Αυτά τα side quests ξεκλειδώνουν μέσω των διαλόγων (οπότε μην τους παραμελείτε) και μόλις ενεργοποιηθούν έχουμε στη διάθεσή μας ένα λεπτό για να τα αποδεχτούμε ή να τα απορρίψουμε. Όμορφη προσθήκη την οποία η ομάδα ανάπτυξης θα μπορούσε να παραλείψει άνετα χωρίς κανένας να το καταλάβει. Προς τιμήν τους συμπεριέλαβαν όλο αυτό το περιεχόμενο σε αυτό το expansion.
Σκοτεινή ατμόσφαιρα. Όπως ακριβώς αρμόζει στην περίσταση.
Φτάσαμε στο δια ταύτα. Το οτι είμαι φαν της σειράς Diablo δεν το κρύβω. Περίμενα πολλά χρόνια το τρίτο αυτό μέρος και μου άρεσε ακόμα και όπως ήταν όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Δεν εθελοτυφλούσα στις ελλείψεις και τα όποια προβλήματα είχε αρχικά αλλά δεν τα έβρισκα και καταστροφικά όπως πολλοί τα χαρακτήριζαν. Ακόμα περισσότερο χαιρόμουν με τις βελτιώσεις/διορθώσεις που έκανε η Blizzard σταδιακά. Αυτό το (πρώτο) expansion μαζί με το patch 2.0.1. τα βρίσκω εξαιρετικά. Μου άρεσε πάρα πολύ όλο του το περιεχόμενο απο κάθε άποψη και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους όσοι δεν ασχολήθηκαν ακόμα μαζί του. Προσωπική μου εκτίμηση είναι οτι θα ακολουθήσουν και άλλα expansions (δύο ακόμα τα θεωρώ σίγουρα) ενώ, μετά τις εξελίξεις στο Reaper of Souls πιστεύω οτι κάποια στιγμή θα δούμε και το Diablo IV. Αλλά έχουμε ακόμα καιρό μέχρι τότε. Και μην ξεχνάτε :

Fight the good fight
Believe what is right
Crusader, the Lord of the Realm

Come Crusader, let battle commence (Saxon - Crusader)

Μια πιό artistic άποψη της Crusader.

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Καλά Χριστούγεννα!

Εύχομαι τα καλύτερα σε όλους για τις φετινές, δύσκολες γιορτές. Μακάρι του χρόνου να είμαστε όλοι πιό άνετα σε σχέση με τώρα. Υγεία και ευτυχία!