Witcher III

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Dungeon Siege III review

Απο τα πλέον αναμενόμενα παιχνίδια της χρονιάς το sequel της γνωστής σειράς, ειδικά για εμάς τους RPGάδες. Λίγο καιρό, λοιπόν, μετά την κυκλοφορία του θα κάνουμε μία παρουσίαση αναλύοντας όσο γίνεται τα θετικά και τα αρνητικά του σημεία.

Το σενάριο έχει να κάνει με την ένδοξη (;) 10η Λεγεώνα της χώρας του Ehb η οποία σε παλαιότερη εποχή είχε παίξει καθοριστικό ρόλο για τη διατήρηση της τάξης και της ελευθερίας στη χώρα. Κάποια στιγμή όμως κατηγορήθηκε για τη δολοφονία  του βασιλιά, πολεμήθηκε άγρια και σχεδόν αφανίστηκε απο το στρατό της Jayne Kassynder η οποία τώρα μάχεται ενάντια στη βασιλική οικογένεια για το ποιός θα επικρατήσει. Εμείς μπαίνουμε στο παιχνίδι απο το σημείο που έχει γίνει επίθεση στην έπαυλη όπου κρυφά μεγάλωναν και εκπαιδεύονταν οι απόγονοι όσων απάρτιζαν τη 10η Λεγεώνα. Μετά την επίθεση δεν έμειναν και πολλοί... Απο θέμα πλοκής, διαλόγων και διαβάσματος καλά πάμε...

Μη με κοιτάς αφ'υψηλού!
Μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε τέσσερις έτοιμους χαρακτήρες ο καθένας εκ των οποίων έχει τα δικά του μοναδικά χαρακτηριστικά τόσο απο πλευράς εμφάνισης όσο και απο πλευράς τρόπου προσέγγισης παιχνιδιού. Ο Reinhart Manx είναι ο μάγος της παρέας, ο Lucas είναι ο κλασικός melee χαρακτήρας, η Katarina διαθέτει δύο... κουμπούρια για ranged μάχες και η Anjali είναι αυτή που συνδυάζει τη μαγεία με τη μάχη σώμα με σώμα αλλάζοντας μεταξύ δύο μορφών (ανθρώπινη και archon). Διάλεξα την τελευταία (για αλλαγή, συνήθως παίζω με fighters) και μπορώ να πω οτι τα πάω αρκετά καλά...

Στον τεχνικό τομέα το παιχνίδι δεν ξεχωρίζει κάπου, πέρα απο το οτι δεν έχει κολλήσει πουθενά και όλα δουλεύουν πολύ καλά. Σε επίπεδο προγραμματισμού, δηλαδή, όλα είναι ΟΚ. Τα γραφικά είναι συμπαθητικά αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο. Έχουν ποικιλία και λεπτομέρειες, δημιουργούν καλή ατμόσφαιρα αλλά δεν ενθουσιάζουν. Η μουσική το ίδιο. Εκεί που απογοητεύτηκα είναι στα voice overs των χαρακτήρων. Πολύ μέτρια πράγματα. Η Anjali ακούγεται σαν την Κορίνα την αγριόγατα σε γιαπωνέζικη μεταγλώττιση... Πολύ χάλι... Γενικά οι διάλογοι είναι άγευστοι, άοσμοι, άχρωμοι...

Πάρε κι αυτή και εκείνη και την άλλη...
Ώπα, σόρυ, τον άλλον ήθελα να πετύχω...
Το σύστημα μάχης είναι λίγο ιδιαίτερο απο την άποψη οτι δεν έχω βρει ακόμα τον τρόπο να αλλάζω τον αντίπαλο που θέλω να επιτεθώ. Διαλέγει όποιον είσαι ευθυγραμμισμένος μαζί του με αποτέλεσμα να γίνεται ένα μπάχαλο όταν είναι πολλοί μαζεμένοι σε ένα σημείο ή όταν θες να αλλάξεις σε κάποιον άλλο. Σε γενικές γραμμές πάντως δεν προβληματίζει ειδικά όταν έχεις και κάποιον σύντροφο μαζί σου. Μπορούμε και να κάνουμε block στις επιθέσεις των αντιπάλων (πατώντας το space) χάνοντας μόνο ένα μέρος απο την "ζωή" μας. Αν κατά τη διάρκεια της μάχης ο σύντροφος ή ο χαρακτήρας μας "σκοτωθούν" τότε μόλις τελειώσει η μάχη συνέρχονται. Αλλιώς μπορούμε να πάμε δίπλα τους και πατώντας το "Ε" για λίγη ώρα χωρίς να μας διακόψει αντίπαλος με χτύπημα, να τους συνεφέρουμε πιό γρήγορα αλλά με τους μισούς πόντους ζωής τους. Επίσης, όποτε σκοτώνουμε κάποιον αντίπαλο, υπάρχει η πιθανότητα να πέσουν στο πεδίο της μάχης κάποιες αιωρούμενες σφαίρες οι οποίες αναλαμβάνουν να μας γιατρέψουν άμεσα κατά ένα ποσοστό (αλά Diablo III - όταν και αν και άμα και όποτε και όπως κυκλοφορήσει) ή να αναπληρώσουν αντίστοιχα κάποιο ποσοστό της ενέργειάς μας. Αν δεν τις μαζέψουμε έγκαιρα, εξαφανίζονται.

Χαμός!
Το inventory είναι αρκετά πρακτικό με μόνη εξαίρεση όταν μαζεύουμε κάποιο αντικείμενο το οποίο δεν είναι ούτε για τον χαρακτήρα μας αλλά ούτε και για τον σύντροφό μας. Δεν εμφανίζεται στο "άμεσο" (αν μου επιτρέπεται ο όρος) inventory αλλά στο σύνολο των αντικειμένων μας τα οποία τα βλέπουμε απο άλλο πλήκτρο. Να πω εδώ οτι μέχρι στιγμής έχω μόνο έναν σύντροφο (πέρα απο τα summons που μπορώ να κάνω) και όλα τα αντικείμενα, είτε είναι στο inventory μας είτε σε κάποιο μαγαζί ή ακόμα και στο έδαφος, απεικονίζουν πολύ έξυπνα σε ποιόν χαρακτήρα αντιστοιχούν για να μην μπερδευόμαστε. Κάτι άλλο που μου άρεσε είναι οτι η συντριπτική πλειοψηφία των αντικειμένων που βρίσκω είναι για τους δύο χαρακτήρες που χειρίζομαι και όχι για τους υπόλοιπους δύο όπως πολύ συχνά συμβαίνει με άλλα παιχνίδια.

Όσον αφορά το leveling των χαρακτήρων δεν μπορώ να πω οτι ενθουσιάστηκα. Δεν μπορώ να κάνω κατανομή πόντων στα διάφορα χαρακτηριστικά τους γιατί γίνεται αυτόματα. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να επέμβουμε στα skills διαλέγοντας ποιό θα ξεκλειδώσουμε/αναβαθμίσουμε και ποιά ειδίκευση θα πάρουμε. Τα skills δεν είναι, φυσικά, διαθέσιμα όλα απο την αρχή αλλά γίνονται προσβάσιμα σιγά - σιγά όσο ανεβάζουμε επίπεδα. Πάντως είναι πολύ απλό σαν σύστημα και δεν πρόκειται να προβληματίσει.
Μη... Γαργαλιέμαι...

Γενικά είναι ένα παιχνιδάκι για να περάσει κάποιος ευχάριστα και απροβλημάτιστα λίγες ώρες χωρίς όμως να είναι κάτι το οποίο θα ξεχωρίσει ή θα χαραχτεί στη μνήμη μας για καιρό. Συνιστάται σίγουρα στους φίλους των action RPGs και σε όσους έχουν χρόνο για "σκότωμα"...

Επίσημη ιστοσελίδα εδώ. Το έτρεξα σε Phenom II 9950 BE 2.60 GHz, 4 GB RAM, AMD Radeon 6850 Toxic edition.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου