Witcher III

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

The Elder Scrolls V - Skyrim

Σίγουρα απο τα πιό πολυαναμενόμενα παιχνίδια της χρονιάς παρά το οτι η ημερομηνία κυκλοφορίας του ήταν προς το τέλος του έτους. Ειδικά αν κάποιος έχει ασχοληθεί με ένα απο τα προηγούμενα μέρη της σειράς ξέρει και τί περίπου να περιμένει. Τη σειρά Elder Scrolls τη γνώρισα απο το προηγούμενο μέρος της, το IV, με τίτλο Oblivion και ασχολήθηκα αρκετά μαζί του. Θα σας πω τί πιστεύω για το νέο μέρος.

Δεν θα κάνω κανονική παρουσίαση του παιχνιδιού (ούτε ειδικός είμαι, ούτε έχω εντρυφήσει στο παιχνίδι) γιατί πολύ απλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο. Ο κόσμος του Skyrim είναι αχανής! Μετά απο πάρα πολύ καιρό ένιωσα σαν να βρίσκομαι μόνος στη μέση του πουθενά και να μην ξέρω απο πού να ξεκινήσω και τί να κάνω. Αίσθημα γνώριμο σε όσους έχουν ασχοληθεί με τα προηγούμενα μέρη της σειράς. Ξεκινάς και σκέφτεσαι "Ωραία! Και τώρα τί κάνω; Πού πάω; Τί μέρη θα συναντήσω; Απο πού να ξεκινήσω;"

Φθινόπωρο στο Skyrim...
Ιδανική εποχή για κυνήγι φτερωτής σαλαμάνδρας!
Οπτικά το παιχνίδι είναι... άπαιχτο. Τα τοπία είναι φανταστικά! Κάθισα στην κορυφή ενός βουνού και χάζευα την πεδιάδα κάτω χαμηλά. Όλα πανέμορφα και με πολλή λεπτομέρεια! Ψηλά στο βουνό είχε και χιονοθύελλα! Αλλά και μέσα στις πόλεις υπάρχει πολλή λεπτομέρεια στους χώρους, τα σπίτια, τα δέντρα, τους χαρακτήρες. Ακόμα και οι εσωτερικοί χώροι είναι πλήρεις αντικειμένων και καλοδουλεμένοι στο σχεδιασμό και τις υφές τους. Οι χαρακτήρες είναι και αυτοί με τη σειρά τους πολύ όμορφα σχεδιασμένοι και αληθοφανείς, με καλή κίνηση (όχι άψογη όμως, ειδικά στο τρέξιμο). Οι σπηλιές και τα μπουντρούμια είναι ανατριχιαστικά όπως και οι κρύπτες! Ειδικά σε μία που μπήκα, οι νεκροί σηκωνόντουσαν και μου επιτίθονταν! Τέλειο!

Η μουσική και οι πάσης φύσεως ήχοι δένουν πολύ ωραία και αρμονικά με το παιχνίδι. Όλοι οι διάλογοι ακούγονται ρεαλιστικοί και μου άρεσαν πάρα πολύ οι ομιλίες των χαρακτήρων.

Ο χειρισμός του παιχνιδιού είναι ο κλασικός όλων όσα συνδυάζουν ποντίκι και πληκτρολόγιο. Πλέον η υγεία μας αναπληρώνεται αυτόματα αν μείνουμε εκτός μάχης για κάποια ώρα, όπως είναι κοινό στα σύγχρονα παιχνίδια. Έχω παίξει αρκετές ώρες και μέχρι στιγμής δεν αντιλήφθηκα να υπάρχει φθορά των αντικειμένων μας και επισκευή τους με άλλα μέσα απο το inventory μας (καλό αυτό). Αυτό που δεν μου άρεσε καθόλου είναι η νέα μορφή του συστήματος με τις ικανότητές μας. Αναφέρομαι σε αυτό το κάτι-σαν-αστερισμός το οποίο είναι υπερβολικά εφφετζίδικο, δύσχρηστο και πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί το κάνανε έτσι. Τέλος πάντων, θα το συνηθίσω...
Δε μ'αρέσει, τέλος!

Αυτά όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι του παιχνιδιού, το οποίο είναι αρτιότατο. Απο εκεί και πέρα μπορεί ο καθένας να κινηθεί όπως θέλει. Ο κόσμος είναι ανοιχτός και προσβάσιμος απο την αρχή, χωρίς περιορισμούς. Μπορούμε να πάμε όπου θέλουμε. Το αν θα καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε τις αποστολές ή ακόμα και να μείνουμε ζωντανοί απλά περνώντας απο κάπου είναι άλλο θέμα. Βρήκα π.χ. κατά λάθος μία κατασκήνωση γιγάντων, οι οποίοι είχαν και μαμούθ μαζί τους, και με δύο ροπαλιές με ξέκαναν. Ήμουν έβδομο επίπεδο ακόμα, βέβαια, αλλά όπως και να'χει μου έκανε εντύπωση. Και να φανταστείτε δεν τους προκάλεσα! Μόλις με αντιλήφθηκαν μου επιτέθηκαν!
Ντροπή σου να τα βάζεις με... κοντύτερους ρε!

Αυτό είναι και το ωραίο με αυτά τα παιχνίδια. Είσαι ελεύθερος να πας παντού. Πραγματικά ελεύθερος. Μπορείς να φτάσεις επίπεδο 40 και να μην έχεις προχωρήσει καθόλου στην κεντρική ιστορία. Μόνο με την εξερεύνηση και τις βοηθητικές αποστολές. Ο χάρτης, όπως θα ανακαλύψετε, πέρα απο μεγάλος είναι και πυκνοκατοικημένος. Όχι τόσο απο πόλεις και χωριά, όσο απο σπηλιές, ναούς, ερείπια και άλλα σημεία ενδιαφέροντος. Μόλις βρούμε κάποιο, αυτό γίνεται διαθέσιμο για άμεση μεταφορά σε αυτό απο οποιαδήποτε άλλη εξωτερική τοποθεσία είμαστε. Όμως το παιχνίδι δεν είναι μόνο εξερεύνηση...

Iceage IV?
Μπορούμε να γίνουμε μέλη σε ομάδες, αιρέσεις και φατρίες, να αποκτήσουμε ακίνητη περιουσία, να κάνουμε εχθρούς και φίλους. Μπορούμε να κλέψουμε (ή όχι) αντικείμενα αρκεί να μη μας αντιληφθεί κανείς. Δεν μου άρεσε το οτι με παίρνανε χαμπάρι απο διπλανό δωμάτιο χωρίς να έχουν οπτική επαφή μαζί μου αλλά ΟΚ, μικρό το κακό. Σε κάποιες αποστολές επιλέγουμε με ποιά πλευρά θα πάμε : του κυνηγού ή του κυνηγημένου, με αντίστοιχες επιπτώσεις ανάλογα τί θα διαλέξουμε. Πολλές, πολλές, πολλές επιλογές. Αυτό είναι που χαρακτηρίζει το παιχνίδι στο σύνολό του. Δεν αισθάνθηκα ποτέ περιορισμένος σε κάτι (μέσα σε λογικά πλαίσια, έτσι;) και μπορώ να πω οτι σε αυτό το κομμάτι κανείς δεν θα απογοητευτεί.

Is it a bird?
Is it a plane?
...
Απο την άλλη, υπάρχει ο αντίλογος βέβαια (πάντα υπάρχει...). Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν οτι ένα τόσο ανοιχτό και ελεύθερο παιχνίδι έχει σαν αποτέλεσμα ο παίκτης να σαστίζει και να χάνεται. Μέχρις ενός σημείο δεν έχουν (πολύ) άδικο. Ειδικά αν το σύστημα καταγραφής των αποστολών μας (το journal, ντε) δεν είναι καλοστημένο, τότε δύσκολα τα πράγματα. Στην περίπτωση του Skyrim, πιστεύω οτι οι απόψεις θα είναι διχασμένες. Προσωπικά θεωρώ οτι έχει περιθώρια βελτίωσης όσον αφορά την ευχρηστία του. Ειλικρινά όμως κάνει αρκετά καλά τη δουλειά του.

Δεν ανέφερα κάτι για τις κλάσεις που μπορεί να ακολουθήσει ο χαρακτήρας μας γιατί δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. Υπάρχουν σαφείς κατευθύνσεις που μπορεί να πάρει κάποιος αλλά όχι περιορισμοί όσον αφορά τις πολλαπλές επιλογές. Έτσι μπορεί κάποιος να είναι άνετα πολεμιστής και μάγος, ή κλέφτης και πολεμιστής ή οτιδήποτε άλλο. Φυσικά η ειδίκευση σε μία κατηγορία έχει σαν αποτέλεσμα τα μέγιστα απο αυτήν οφέλη αλλά μην ξεχνάτε και τη φράση : "Jack of all trades, master of none". Κοινώς : μην το παρακάνετε με τις κλάσεις και απλωθείτε σε πολλές. Επιλέξτε μία βασική και εμπλουτίστε την με κάποια στοιχεία απο μία άλλη. Άμα θέλετε να είστε ένα "θωρηκτό" που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του, ΟΚ κάντε το, αλλά μπορείτε να ανεβάσετε λίγο και το speech ή το lockpick για να διευκολυνθείτε και αλλού. Αντίστοιχα ένας μάγος μπορεί να "βολευτεί" και με ένα μεγαλύτερο inventory, σωστά; (Ανεβάζοντας το stamina, μπορείτε να κουβαλάτε περισσότερα πράγματα). Νομίζω το πιάσατε...

Αξίζει λοιπόν να ασχοληθεί κανείς με το συγκεκριμένο παιχνίδι; Αξίζει, ναι. Αρκεί να σας αρέσει να περιπλανιέστε έστω και λίγο. Απο το λίγο που είδα υπάρχουν δεκάδες τοποθεσίες για να επισκεφτεί κανείς και άλλες τόσες, τουλάχιστον, αποστολές για να φέρει είς πέρας. Κοινώς, πάρα μα πάρα πολλές ώρες παιχνιδιού. Αν μη τί άλλο τα χρήματα που θα δώσετε θα πιάσουν τόπο. Θέλω να πω, και το Rage ωραίο ήταν, αλλά πόση ώρα να ασχοληθεί κανείς μαζί του; Λίγη. Ειδικά άμα τα συγκρίνεις μεταξύ τους, ελάχιστη. Οι φαν της σειράς δεν νομίζω να περιμένατε απο εμένα να σας πω "Αγοράστε το", ε;

Επίσημη ιστοσελίδα, εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου