Witcher III

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους!

Πάει και το 2011... Τί χρονιά, ε; Μνημόνια, μεταβατική κυβέρνηση, επικείμενες πτωχεύσεις, ανεργία, εγκληματικότητα, Αγανακτισμένοι, βίαιες συγκρούσεις και κατάλυση πολλών εργασιακών κεκτημένων. Αυτά ήταν μερικά μόνο απο τα κακά του έτους που πέρασε. Η διαφθορά και η ατιμωρησία των πολιτικών "μας" είναι δύο ακόμα αλλά είναι διαχρονικά. Όπως διαχρονική είναι και η βλακεία του έθνους μας απο την οποία δεν πρόκειται ποτέ να απαλλαγούμε. Να προειδοποιήσω οτι το κείμενο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί "κόσμιο" όπως και οτι δεν έχει καμία σχέση με τη συνήθη θεματολογία μας.

Πριν συνεχίσω να "χώνω" να πω, για να μην παρεξηγηθώ, οτι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Απλά οι καλοί χάνονται μέσα στους ηλίθιους. Γιατί, ως γνωστόν, οι ηλίθιοι είναι ανίκητοι. Πίστευα οτι με όλα όσα γίνανε ο καθένας απο εμάς θα προβληματιζόταν και θα έκανε την αυτοκριτική του. Στο κάτω - κάτω όλοι ένα καλύτερο μέλλον θέλουμε. Είτε για εμάς είτε για τα παιδιά αυτού του κόσμου. Δυστυχώς δεν βλέπω κάτι τέτοιο γύρω μου.

Αυτό που βλέπω είναι ένα ράθυμο "δε βαριέσαι" και μία ανησυχητική απάθεια κυρίως απο τους νεότερους. Έναν λαό γαλουχημένο με το ιδεώδες του "βολέματος", με τη γκρίνια βαθιά ριζωμένη στο DNA του αλλά με καμία διάθεση να ζοριστεί για να αλλάξει τα πράγματα γύρω του. Γιατί το βόλεμα είναι βόλεμα. Είτε μιλάμε για καρέκλα, καναπέ, κομπίνα, δουλειά το βόλεμα είναι βόλεμα. Είναι όμορφο, ζεστό και αποδίδει στον καθένα κάποια πράγματα.
Έτσι ακριβώς...

Απο πού να αρχίσω; Απο τον μαλάκα εγκληματία που παραβιάζει τρίτος το κόκκινο και σε βρίζει επειδή τον κόρναρες μέχρι την ηλίθια μάνα που βάζει το παιδί της μέσα σε καφετέρια που καπνίζουν άλλοι αναίσθητοι. Απο τον παπάρα που παρκάρει στον ποδηλατόδρομο μέχρι την βλαμμένη που θα λαδώσει ή θα ζητήσει λάδωμα. Δεν έχει φύλλο η βλακεία και πηγαίνει στον καθένα μας. Όλοι ανεξαιρέτως είμαστε υπεύθυνοι για την κατάντια μας.

Γιατί ρε απαράδεκτε καραγκιόζη παραπονιέσαι οτι το κράτος είναι μπουρδέλο τη στιγμή που καπνίζεις μέσα σε καφετέρια και το ταμπελάκι "Απαγορεύεται το κάπνισμα" είναι μπροστά σου; Γιατί ρε πανίβλακα καταστηματάρχη γκρινιάζεις οτι το κράτος σε έχει σκίσει στη φορολογία και τις εισφορές όταν έχεις τρεις υπαλλήλους ανασφάλιστους; Γιατί ρε γαμημένε εγκληματία του δρόμου βρίζεις το διπλοπαρκαρισμένο όταν μόλις έχεις παραβιάσει το κόκκινο για να προλάβεις να παρκάρεις μπροστά στη ράμπα των αναπήρων;

Δεν δικαιούται κανείς να παραπονιέται για τα κακώς κείμενα γύρω του όταν το μόνο που ο ίδιος σκέφτεται είναι ο κώλος του και πώς θα τον βολέψει. Ή πώς θα κλέψει την εφορία. Ή πώς θα ξεγελάσει τον μετρητή της Δ.Ε.Η.
"Ωραία είναι η Ελλάς"...

Ας μην γελιόμαστε. Ο καθένας απο εμάς, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, κρύβει ένα λαμόγιο μέσα του. Και όλοι μας θα μπαίναμε σε πειρασμό να κάνουμε τα ίδια με αυτούς που αποκαλούμε "κλέφτες πολιτικούς" ή "κλέφτες εφοριακούς" ή οτιδήποτε άλλο. Ξέρετε ποιούς λέω... Αυτούς που έχουν κάνει αμύθητες περιουσίες κλέβοντας τα χρήματά μας και παρόλα αυτά κυκλοφορούν ελεύθεροι. Το αν τελικά θα τα κάναμε είναι άλλο θέμα και είναι αυτό που κάνει τον καθένα μας να ξεχωρίζει.

Ζούμε και αναπνέουμε σε ένα κράτος ατιμωρησίας το οποίο μέχρι τώρα δεν έκανε τίποτα άλλο απο το να αυτοσυντηρεί τα κυκλώματα διαφθοράς και πελατιακών σχέσεων που το ανέδειξαν. Περιμένουμε καρτερικά να κοπάσει ο θόρυβος για να επιστρέψουμε στο παλιότερο βόλεμα που ξέραμε. Και φυσικά η ατιμωρησία είναι αυτή που ευθύνεται για το οτι έχουν όλοι αποθρασυνθεί.
Λέτε να έχουν δίκιο οι Mayas;

Δεν λέω πως δεν υπάρχουν τίμιοι, λογικοί, ευσυνείδητοι άνθρωποι ανάμεσά μας, δίπλα μας ,γύρω μας. Φυσικά και υπάρχουν. Ίσως κάποιοι να διαβάσουν και αυτό το κείμενο. Ξέρετε ποιό είναι το κακό με αυτούς; Επιλέγουν να μένουν αφανείς. Να μην αντιδρούν. Να μην "δίνουν στόχο". Προτιμούν να μην αντιδρούν στο θρασύδειλο μαλάκα δίπλα τους που τους ενοχλεί γιατί πιστεύουν οτι "δεν θα σώσουν αυτοί τον κόσμο" ή οτι "δεν έγινε και τίποτα μωρέ" ή οτι "δεν θα πέσουν στο επίπεδό του". Δεν συνειδητοποιούν οτι είναι πολύ περισσότεροι, πολύ δυνατότεροι, πολύ καλύτεροι.

Επομένως θα ευχηθώ για το 2012 να έχουμε υγεία, να γίνουμε πρώτα καλύτεροι άνθρωποι, να νοιαζόμαστε και για λίγο παραπέρα απο τον κώλο μας. Πιστεύω οτι αυτό είναι το κλειδί. Να αρχίσουμε ξανά να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο. Επίσης εύχομαι να έχουμε δουλειές, αξιοκρατία και να μην χάνουμε την ελπίδα μας οτι θα αλλάξουμε τα πράγματα γύρω μας. Γιατί θα τα αλλάξουμε.

Τα είπα και ησύχασα... Να'στε όλοι καλά και ευτυχισμένο το 2012.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου