Witcher III

Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Mass Effect 3 - Review

Όπως έγραψα και στην παρουσίαση του Alan Wake, είναι πολλά τα καλά παιχνίδια που κυκλοφορούν/κυκλοφόρησαν το τελευταίο διάστημα. Πέραν του οτι οτι χαίρομαι γι'αυτό, δυσκολεύομαι και στο να τα παίξω επαρκώς και να τα παρουσιάσω. Ειδικά το Mass Effect θέλει πολύ χρόνο ενασχόλησης για να πεις οτι έχεις άποψη.

Έχοντας παίξει αρκετά, λοιπόν, θα σας πω τις εντυπώσεις μου. Όπως συνήθως θα ξεκινήσω απο τα γραφικά αν και δεν θα πω αρκετά. Είναι απλά κα-τα-πλη-κτι-κά! Τί να πω; Για τους χαρακτήρες; Για τους χώρους (εσωτερικούς και εξωτερικούς); Μήπως για τα οπτικά εφέ; Ή μήπως για τις λεπτομέρειες στην κίνηση των προσώπων και των χαρακτήρων; Όλα είναι τουλάχιστον εξαιρετικά. Δηλαδή μπορεί να κάθεστε και να χαζεύετε τα τοπία και να μην προχωράτε στην αποστολή! Η δουλειά που έχει γίνει σε αυτόν τον τομέα είναι πραγματικά εξαιρετική. Ακόμα και οι NPCs έχουν πολλή λεπτομέρεια επάνω τους.
Οι συγκεκριμένοι είναι "ευκολάκια"...

Ο ήχος είναι και αυτός, όπως ανέμενα, σε εξαιρετικό επίπεδο. Η μουσική, τα ηχητικά εφέ και κυρίως οι ομιλίες είναι πολύ προσεγμένα. Όλοι οι διάλογοι έχουν ομιλία (πολύ καλή μάλιστα) αλλά δεν μου άρεσε το οτι η επιλογή μας στον διάλογο μπορεί να διαφέρει ακουστικά απο αυτό που βλέπουμε γραπτά στην οθόνη. Και δεν μου άρεσε γιατί μπορεί το νόημα να διαφέρει. Κατά τα άλλα δεν έχω κάποιο παράπονο. Οτιδήποτε έχει να κάνει με ήχο μέσα στο παιχνίδι είναι εξαιρετικό.

Αν δείτε ένα τέτοιο τα πράγματα είναι άσχημα...
Σεναριακά έχουμε να αντιμετωπίσουμε την έλευση των Reapers και τη μαζική επίθεσή τους προς όλους τους ζωντανούς οργανισμούς με σκοπό την εξαφάνισή τους. Μοιραία επιτίθενται και στη Γη απο την οποία με το ζόρι ξεφεύγουμε. Η προσπάθεια διαφυγής μας είναι το tutorial μέσα στο οποίο θα μάθουμε όλα όσα αφορούν την κίνησή μας και την επαφή μας με το περιβάλλον. Απο εκεί και πέρα το παιχνίδι κινείται κατά πολύ μεγάλο ποσοστό στα χνάρια του προηγούμενου. Το σενάριο ξεδιπλώνεται με πολύ όμορφο και ομαλό τρόπο μπροστά μας δίνοντάς μας τη δυνατότητα να αλλάξουμε αρκετές παραμέτρους του με τις επιλογές μας. Προσοχή λοιπόν όταν σας ζητηθεί να δολοφονήσετε κάποιον γιατί ίσως να υπάρχει και άλλος τρόπος επίλυσης του προβλήματος.

Σιγά κοπελιά, ψαρώσαμε...
Οι Paragon και Renegade μετρητές βρίσκονται πάντοτε εδώ για να δείχνουν τί χαρακτήρα διαμορφώνουμε επηρεάζοντας με τη σειρά τους τις αντιδράσεις πολλών NPCs απέναντί μας και επομένως αλλάζοντας τα δρώμενα στο παιχνίδι. Ο τρόπος που μιλάμε, δρούμε και λύνουμε τις διάφορες αποστολές παίζει ρόλο σε όλα τα παραπάνω.

Μιλώντας για αποστολές και αποφάσεις, η κάθε μία που φέρνουμε εις πέρας και ο τρόπος που θα το κάνουμε μας ανταμείβουν με πόντους εμπειρίας (experience ντε) και μας βοηθούν να ανεβάσουμε επίπεδο (level up που λέμε). Ανεβάζοντας επίπεδο έχουμε τη δυνατότητα να "ξεκλειδώσουμε" (unlock) νέες δυνατότητες ή να αναβαθμίζουμε (upgrade - έλα, φτάνει με τις μεταφράσεις) τις ήδη υπάρχουσες. Για κάθε επίπεδο που ανεβαίνουμε κερδίζουμε δύο πόντους για να κατανείμουμε (distribute - πάλιωσε το αστείο είπαμε!) όπου θέλουμε. Για το πρώτο επίπεδο μίας ικανότητας (ability - καλά καλά σταματάω...) ξοδεύουμε έναν τέτοιον πόντο, για το δεύτερο δύο, για το τρίτο τρεις κλπ κλπ. Απο το τέταρτο επίπεδο και πάνω (και μέχρι το ανώτατο που είναι το έκτο) η κάθε ικανότητα έχει δύο επιλογές που μπορούμε να κάνουμε με τη μία να αποκλείει την άλλη. Μη στενοχωριέστε αν κάπου κάνετε λάθος γιατί μέσα απο το Normandy μπορούμε να ανακατανείμουμε τους πόντους όπως θέλουμε όσες φορές θέλουμε.

Δεν τόσο κακός όσο φαίνεται... Είναι απλά παρεξηγημένος...
Όσον αφορά τους συντρόφους μας έχουμε δύο επιλογές για την πρόοδό τους. Μπορούμε να επιλέξουμε την αυτόματη αναβάθμισή τους αφήνοντας το παιχνίδι να ορίσει το πώς θα κατανεμηθούν οι πόντοι τους σύμφωνα με την κλάση τους ή τη χειροκίνητη όπου αποφασίζουμε εμείς. Προσωπικά επέλεξα το δεύτερο για να έχω καλύτερο έλεγχο επάνω τους και να παραμετροποιήσω τις ικανότητές τους όπως θέλω. Οι χαρακτήρες αυτοί ανεβάζουν επίπεδα μαζί με εμάς άσχετα απο το αν τους έχουμε μαζί μας σε μια αποστολή ή αν τους αφήνουμε στο σκάφος. Φεύγοντας απο το Normandy επιλέγουμε όχι μόνο τα όπλα που θα έχει ο καθένας αλλά και την κατανομή τυχόν πόντων που δεν εκμεταλλευτήκαμε για να είμαστε όσο γίνεται πιό έτοιμοι σαν ομάδα για την αποστολή. Όπως και στα παλαιότερα παιχνίδια της σειράς, μπορούμε να έχουμε μέχρι δύο συντρόφους μαζί μας κάθε φορά.

Ο κάθε σύντροφός μας έχει τη δική του ιστορία, το δικό του παρελθόν. Σας συνιστώ να μιλάτε μαζί τους για αρκετούς λόγους. Πρώτον μαθαίνετε περισσότερα για τους ίδιους και άρα μπορείτε να κρίνετε καλύτερα σε ποια αποστολή ταιριάζει καλύτερα ο καθένας τους. Δεύτερον έρχονται πιό κοντά σας επειδή δείχνετε ενδιαφέρον και γίνονται πιό πιστοί σε εσάς. Τρίτον σας ξεκλειδώνουν μπόνους ικανότητες τις οποίες μπορείτε να αγοράσετε μέσα απο το Normandy και να τις χρησιμοποιήσετε στις μάχες. Μην είστε αδιάφοροι απέναντί τους λοιπόν.

Η κίνησή μας είναι η κλασική όλων των παιχνιδιών προοπτικής τρίτου προσώπου και δεν πρόκειται να δυσκολέψει κανέναν. Υπάρχουν τα πάντα που θα μπορούσε κάποιος να ζητήσει : τρέξιμο, ζουμ, σύστημα κάλυψης, εντολές προς τα μέλη της ομάδας μας. Αυτό που λάμπει διά της απουσίας του και δεν μου άρεσε η έλλειψή του είναι το άλμα. Για να ανέβεις σε κάποιο χώρο ο οποίος είναι λίγο ψηλότερα απο το επίπεδο που βρίσκεσαι πρέπει να καλυφτείς πρώτα πίσω απο αυτόν (π.χ. μία πλατφόρμα) πατώντας το space και μετά να το ξαναπατήσεις για να ανέβεις. Ανήκει στις λεπτομέρειες αλλά είναι εκνευριστική. Ειδικά μέσα σε μία μάχη όπου καταλήγεις... να κυλιέσαι αριστερά και δεξιά χωρίς λόγο. Άρα σε αυτό το σημείο υπήρχε χώρος για βελτίωση.

Καλόόόόό!
Οι εντολές προς τα μέλη της ομάδας μας γίνονται πολύ απλά με τα κουμπιά Q και E (αριστερός και δεξιός χαρακτήρας αντίστοιχα) για να πάνε κάπου ή να χρησιμοποιήσουν την default ικανότητά τους. Σε περίπτωση που θέλουμε να δώσουμε περισσότερες εντολές τότε πατώντας το αριστερό shift σταματάμε τη δράση και με την ησυχία μας κάνουμε τις επιλογές μας. Είναι πολύ βολικό για να αντιμετωπίσουμε αντιπάλους με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή αντιστάσεις.

Δεν θυμάμαι αν στο προηγούμενο παιχνίδι είχαμε περιορισμό στα όπλα που θα κουβαλάμε σύμφωνα με το βάρος τους αλλά τώρα έχουμε. Δεν μπορούμε να κουβαλάμε ό,τι θέλουμε. Μπορούμε όμως να  τα αναβαθμίζουμε, να μειώνουμε τα βάρη τους και να αλλάζουμε τα χαρακτηριστικά τους. Έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε το ίδιο και με τις στολές μας βελτιώνοντας τα επί μέρους χαρακτηριστικά τους. Όσον αφορά τα όπλα των συντρόφων μας, μπορούμε να τα αναβαθμίζουμε και να τα παραμετροποιούμε κατά το δοκούν αλλά δεν έχω βρει κάτι για τις στολές τους.
Ο "ψάρακας" της ομάδας μας.

Μεγάλο μέρος του παιχνιδιού διαδραματίζεται στο Normandy. Είναι το ίδιο σκάφος με το προηγούμενο παιχνίδι αλλά με κάποιες επί μέρους αλλαγές στη διαρρύθμιση των χώρων. Όπως παλιά το κάθε δωμάτιο/χώρος φιλοξενεί κάποιο μέλος της ομάδας μας και απο ορισμένα μπορούμε να κάνουμε αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό μας ή να κάνουμε έρευνα και αγορές για νέα όπλα/τεχνολογίες. Σιγά - σιγά κάνουν την εμφάνισή τους και οι παλιοί χαρακτήρες απο το Mass Effect 2 οι οποίοι άλλοι μας ακολουθούν και άλλοι όχι. Στο κέντρο, φυσικά, του σκάφους υπάρχει ο γνώριμος τρισδιάστατος διαστημικός χάρτης μέσω του οποίου κινούμαστε στις διάφορες περιοχές ή κάνουμε έρευνα για χρήσιμα στοιχεία. Πάντοτε παρούσα είναι και η EDI, η A(rtificial)I(ntelligence) του σκάφους η οποία μας επιφυλάσσει και μία (ωραία) έκπληξη στα αρχικά στάδια του παιχνιδιού.
Oh-ooh...
Μέσα απο το χάρτη που ανέφερα παραπάνω επιλέγουμε τους προορισμούς μας. Όλες μας οι μετακινήσεις απο σύστημα σε σύστημα γίνονται μέσω των Mass Relays και δεν κοστίζουν κάτι. Όταν όμως μπούμε σε κάποιο σύστημα η κίνησή μας μέσα σε αυτό κοστίζει καύσιμα τα οποία μπορούμε να τα προμηθευτούμε είτε απο κάποιο σταθμό ανεφοδιασμού στο διάστημα είτε μέσω μίας κονσόλας εντός του Normandy. Καλοδεχούμενη σαν προσθήκη γιατί μπορεί να μην υπολογίσουμε κάτι καλά και να χρειαστούμε ανεφοδιασμό εκ των έσω. Υπάρχει και το γνωστό μας σκανάρισμα πλανητών το οποίο μας δίνει επιπλέον εφόδια και έχει απλοποιηθεί αρκετά κάνοντάς το λιγότερο βαρετό με συνέπεια να είναι πιό εύχρηστο και ουσιώδες. Μέχρι στιγμής βρίσκω μόνο ένα resource ανά πλανήτη ενώ πλέον τα probes είναι απεριόριστα.

Έλα να αλλάξουμε θέσεις μεγάλε να σε πω εγώ...
Για το τέλος άφησα το... πιστολίδι. Το σύστημα μάχης του παιχνιδιού είναι πάρα πολύ καλό. Όλες οι μάχες είναι έντονες και έχουν αρκετά καλό βαθμό πρόκλησης. Η τεχνητή νοημοσύνη των αντιπάλων μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα. Μπορεί να τους δούμε να συνεργάζονται μεταξύ τους για να μας κυκλώσουν ή να μας επιτεθούν απο την ανοικτή μας πλευρά, μπορεί να τους δούμε να καλύπτονται πίσω απο αντικείμενα για να προστατευτούν, να τοποθετούν turrets σε στρατηγικά σημεία αλλά μπορεί επίσης να τους δούμε να είναι δίπλα μας πίσω απο τις ασπίδες τους και αντί να μας κάνουν κάποια επίθεση melee ή με κάποιο όπλο κοντινής απόστασης αυτοί συνεχίζουν να έρχονται σιγά - σιγά κατά πάνω μας λες και θα κάνουμε αγκαλίτσες! Κάτι που μου άρεσε είναι η δυνατότητα που έχουμε να οδηγήσουμε οχήματα και κυρίως αναφέρομαι στα Mechs. Κορυφαία στιγμή όταν οδήγησα ένα γαμ#$@%άτο Atlas αν και είχε σπασμένο το μπροστινό τζάμι και δεν είχα ενδείξεις οθόνης. Αλλά ακόμα και έτσι ήμουν πολύ κακός, μουάχαχαχαχαχα! Συγνώμη, αυτοανακαλούμαι στην τάξη...

Σαν συμπέρασμα μπορώ με άνεση να πω οτι έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικό παιχνίδι. Πέραν του οτι είναι πολύ καλό ποιοτικά σε όλους τους τεχνικούς τομείς απο την αρχή δείχνει οτι είναι τεράστιο σε διάρκεια. Φυσικά απο ένα παιχνίδι αυτό που θέλουμε είναι να είναι διασκεδαστικό και σε αυτόν τον τομέα τα καταφέρνει πολύ καλά και με το παραπάνω. Γενικά δεν μπορώ να πω οτι απογοητεύτηκα κάπου και το συνιστώ χωρίς επιφύλαξη σε όλους όσοι ασχολούνται με τέτοιου είδους παιχνίδια.
Γατάκια σας έφαγα!

Α! Για να μην ξεχάσω : μπορούμε να κάνουμε import τον χαρακτήρα μας απο το προηγούμενο παιχνίδι αρκεί φυσικά να έχουμε κρατήσει τα saves μας! Καλό; Καλό!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου