Witcher III

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Diablo III beta review

Ενημέρωση 19/06/2012 : Επειδή βλέπω οτι πολλοί μπαίνετε και διαβάζετε το review της beta, μπορείτε να βρείτε πλήρη παρουσίαση του παιχνιδιού εδώ.

Θα ξεκινήσω αυτό το κείμενο λέγοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ στη γυναίκα μου η οποία με ανέχτηκε στωικά αυτό το σαββατοκύριακο και ήταν εκεί, δίπλα μου για να μου θυμίζει οτι πρέπει να φάω, να πιώ, να κάνω διάλειμμα, γενικά να ικανοποιήσω τις βασικές ανάγκες μου. Το ήξερε απο πριν... Της το'χα πει οτι όταν βγει το Diablo III θα πρέπει να κάνει υπομονή... Με την ευκαιρία του beta stressing (και όχι testing) πήρε μία πρώτη γεύση...

Στα πλαίσια του αστεϊσμού τα παραπάνω βέβαια αλλά δεν είναι και πολύ μακριά απο την πραγματικότητα. Η Blizzard αποφάσισε κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου που μας πέρασε να δώσει πρόσβαση σε όλους όσοι έχουν ενεργό Battle.net λογαριασμό στην beta του Diablo III. Αφού κατέβασα τα απαραίτητα αρχεία και έκανα την εγκατάσταση, ξεκίνησα το παιχνίδι.

Εδώ φαίνεται το "ξέβαμμα" των χρωμάτων στους
εξωτερικούς χώρους.
Το Σάββατο είδα πολύ λίγα πράγματα. Λόγω τεχνικών προβλημάτων οι servers ανεβοκατέβαιναν και δημιουργήθηκαν πολλά κωλύματα. Αν κατάφερνες να συνδεθείς μπορεί κάποια στιγμή να σε πέταγε έξω ο server. Παρόλα αυτά πήρα μία πρώτη γεύση απο όσα πρόκειται να δούμε.

6-6-6 the number of the Beast
Sucrifice is goin' on tonight
Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
Την Κυριακή σηκώθηκα πρωί (όπως όταν ήμουν πιτσιρικάς και μόνο το σαββατοκύριακο σηκωνόμουν πρωί για να δω καρτούν - την υπόλοιπη εβδομάδα είχε κόλλα το κρεβάτι) και κατά τις 11 συνδέθηκα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Γενικά είχαν στρώσει πολύ τα πράγματα τη δεύτερη μέρα και ευχαριστήθηκα παιχνίδι. Βλέπετε, η Blizzard πέτυχε αυτό που ήθελε : να ζορίσει τους servers με όσο γίνεται πραγματικές συνθήκες και να δει τί προβλήματα θα προκύψουν για να τα επιλύσει το νωρίτερο δυνατόν. Παρόλο που τα πράγματα δεν ήταν ιδανικά μπορώ να πω οτι τα προβλήματα ήταν ελάχιστα. Εξάλλου, για να μην το ξεχνάμε, μόνο ο αμερικάνικος server ήταν διαθέσιμος. Ο ευρωπαϊκός και ο ασιατικός ήταν ανενεργοί.

Δείγμα των εσωτερικών χώρων των προσβάσιμων κτιρίων.
Ας περάσουμε στο ζουμί. Απ'οτι φαίνεται όντως η γριά κότα το έχει. Το παιχνίδι το προπαρήγγειλα μόλις έγινε διαθέσιμο στο Play.com. Πιό συγκεκριμένα : στις 24 Σεπτεμβρίου 2008. Αυτό που είδα ξεπερνάει κάθε προσδοκία μου. Μιλάμε για έναν τίτλο ο οποίος είναι υπό ανάπτυξη πάνω απο τρεισήμισι χρόνια και είχα τις αμφιβολίες μου κυρίως για τον οπτικό τομέα. Ευτυχώς όλα φαίνονται εξαιρετικά. Οι χαρακτήρες, τα περιβάλλοντα, τα εφέ, όλα! Βρήκα εξαιρετικό το οτι οι χώροι είναι πλέον πραγματικά τρισδιάστατοι. Οι αντίπαλοι ξεπετάγονται απο παντού : απο χαράδρες, απο τοίχους, απο κρύπτες ή απο θάμνους. Υπάρχει μεγάλη διάδραση με τα πράγματα γύρω μας. Οι τοίχοι γκρεμίζονται, τα αγάλματα και οι ταφόπλακες σπάνε, οι οροφές γκρεμίζονται. Η κίνηση των χαρακτήρων μας, των NPCs (Non Player Characters) και των αντιπάλων είναι καταπληκτική. Ο κάθε ένας κινείται με τον δικό του τρόπο και διαφοροποιείται αισθητά σε αυτό το κομμάτι απο τους υπόλοιπους. Οι φωτοσκιάσεις, οι λάμψεις και όλα τα εφέ γενικά είναι πολύ όμορφα με τις ειδικές ικανότητες των χαρακτήρων να κλέβουν (οπτικά) την παράσταση. Το μόνο που δεν μου άρεσε ιδιαίτερα είναι σε κάποια σημεία οι εξωτερικοί χώροι (και κυρίως το γρασίδι) που μοιάζουν σαν ξεβαμμένοι. Γενικά, όμως, όσον αφορά τα γραφικά το παιχνίδι "τα σπάει"!

Μην τον βλέπετε έτσι... Τρέχει γρήγορα...
Ο ήχος είναι μία άλλη ιστορία. Καλή ιστορία. Λέω άλλη γιατί επιλέχθηκε μέρος του παλιού soundtrack για το παιχνίδι όπως και άλλοι ήχοι γνώριμοι απο τα προηγούμενα δύο μέρη της σειράς. Ένιωσα μία νοσταλγία. Σχεδόν ένα δάκρυ κύλισε απο το μάτι μου (το δεξί). Ποιοτικά ο ακουστικός τομέας είναι πολύ ψηλά. Η μουσική (για όσους δεν έπιασαν πιό πριν το υπονοούμενο) είναι εξαιρετική, οι ομιλίες καθαρές και τέλεια εκτελεσμένες ενώ τα ηχητικά εφέ συμπληρώνουν την ακουστική πανδαισία. Όλοι οι ηθοποιοί (δέκα τον αριθμό, μόνο για τους χαρακτήρες μας) έκαναν εξαιρετική δουλειά αλλά και οι ομιλίες των NPCs είναι εξίσου εξαιρετικές. Ο Decard Cain είναι ακόμα μία πινελιά νοσταλγίας με τη φωνή του να είναι ίδια και απαράλλαχτη. Θα έλεγα αγέραστη αλλά ήδη απο το πρώτο Diablo ο τύπος είναι 167 χρονών... Πόσο ακόμα να γεράσει;

Ας δούμε λίγο το gameplay. Παλιό αλλά καινούριο. Γνώριμο αλλά διαφορετικό. Όπως και να'χει είναι εθιστικότατο. Κινούμαστε στο χάρτη στα πρότυπα των point and click RPGs οπότε η κίνηση δεν θα σας ξενίσει. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ο τρόπος που επιτιθόμαστε και τοποθετούμε τα skills μας. Δεν θα κάνω λεπτομερή αναφορά αλλά το νέο σύστημα μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι μεν πολύ απλοποιημένο αλλά όχι σε σημείο που να ενοχλεί. Δεν είναι Skyrim σε καμία περίπτωση (όσον αφορά την πολυπλοκότητα και το βάθος των skills) αλλά και το ύφος και το στήσιμό του είναι διαφορετικό. Όσοι θέλουν ποικιλία και ευελιξία, θα ευχαριστηθούν με την προσθήκη των runes τα οποία έρχονται να συμπληρώσουν και να συνδυαστούν με τα skills μας αλλάζοντας άρδην τον τρόπο λειτουργίας τους.
All you zombies show your faces...

Εκεί που ενθουσιάστηκα είναι το co-op. Παιχνίδι συνεργασίας που λέμε... Είναι πολύ εύκολο να συνδεθείς στο παιχνίδι κάποιου φίλου σου και να συνεχίσετε μαζί το σενάριο ή αντίστοιχα να συνδεθεί αυτός μαζί σου. Αν σκεφτούμε και το γεγονός οτι μπορούν να συνδεθούν μέχρι τέσσερις παίκτες μαζί (μέχρι τόσους είδα στην beta) τότε καταλαβαίνετε τί γίνεται. Μόλις συνδεθεί κάποιος φίλος μας και κάνουμε ομάδα αν έχουμε μαζί μας κάποιον σύντροφο αυτός επιστρέφει στην πόλη και το παιχνίδι προσαρμόζει τη δυσκολία του. Το ίδιο γίνεται μόλις αποχωρήσει ο φίλος μας αλλά πρέπει να γυρίσουμε στην πόλη και να ξαναπάρουμε μαζί μας τον παλιό μας σύντροφο.

Το κτήνος της παρέας.
Οι χώροι στους οποίους κινήθηκα ήταν τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί. Οι πρώτοι ήταν αρκετά όμορφα σχεδιασμένοι αλλά όπως έγραψα και πιό πάνω μου φάνηκαν λίγο "ξεβαμμένα" τα χρώματα ορισμένες φορές. Οι εσωτερικοί χώροι είναι μία τελείως διαφορετική περίπτωση όμως. Λεπτομερείς, με ωραία, μουντά χρώματα και κάποιες χρωματιστές πινελιές για αντίθεση, ατμοσφαιρικοί και... καταστρέψιμοι. Κάποια σημεία στις πίστες μπορούν να καταστραφούν και να τραυματίσουν τους αντιπάλους. Τοίχοι, σκαλωσιές και πολυέλαιοι μπορεί να λειτουργήσουν όλα προς όφελός μας. Όσα επίπεδα είδα στο παιχνίδι είναι πολύ ατμοσφαιρικά και θυμίζουν... Diablo. Πώς να μην το κάνουν άλλωστε αφού όλη η beta διαδραματίζεται κάτω απο τον καθεδρικό ναό του παλιού Tristram. Μιλώντας για το Tristram, όλα βρίσκονται εκεί. Με τη μορφή ερειπίων βέβαια. Το οπλουργείο του Griswold, το πανδοχείο, η καλύβα της Adria. Ακόμα και το συντριβάνι μπροστά απο το οποίο στεκόταν ο Cain και μας μιλούσε. Πίσω στα υπόγεια τώρα! Συνεχίζοντας την αναζήτηση του Skeleton King συναντάμε κάποια ακόμα γνωστά ονόματα της παλιάς ιστορίας. Ο Lachdanan, ο ιππότης που σκότωσε το βασιλιά Leoric, ο Lazarus, ο προδότης αρχιεπίσκοπος που ξεγέλασε και παρέσυρε τον βασιλιά, ο ίδιος ο βασιλιά Leoric. Μέσα απο διηγήσεις που υπάρχουν διάσπαρτες στα υπόγεια ξαναζούμε τα δρώμενα του πρώτου Diablo. Α, στην ευχή, πάλι συγκινήθηκα...

Βλέπετε τα τερατάκια που σκαρφαλώνουν απο την τάφρο;
Είναι αυτό που λέγαμε για το βάθος των χώρων και οτι
οι αντίπαλοι έρχονται απο παντού.
Ο κάθε χαρακτήρας έχει φυσικά τις δικές του μοναδικές ικανότητες και τον δικό του τρόπο παιξίματος. Απο όλους μόνο ο Wizard έχει το παλιό, γνωστό mana. Όλοι οι υπόλοιποι έχουν μια διαφορετική "πηγή" ενέργειας για να μπορούν να εκτελούν τις ειδικές τους ικανότητες. Ο Demon Hunter μάλιστα έχει δύο! Το ωραίο με το νέο παιχνίδι είναι οτι έχει διορθωθεί πάρα πολύ το εξαιρετικά ενοχλητικό γεγονός των ακατάλληλων για το χαρακτήρα μας αντικειμένων απο το looting. Πλέον το 90%+ των αντικειμένων που βρίσκουμε ταιριάζουν στην κλάση μας οπότε μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε άμεσα. Αν παίζουμε σε συνεργασία με άλλους παίκτες τότε τα αντικείμενα που βλέπουμε να πέφτουν στο έδαφος είναι ορατά μόνο σε εμάς και προορίζονται μόνο για εμάς. Αν θέλουμε να δώσουμε κάτι σε έναν απο τους υπόλοιπους παίκτες τότε απλά το πετάμε στο έδαφος και έτσι γίνεται ορατό σε αυτούς. Κάτι ακόμα πιό εξαιρετικό είναι το οτι έχουν περιοριστεί τα class-binded αντικείμενα. Αυτά δηλαδή που προορίζονται αποκλειστικά για μία μόνο κλάση. Μπορούμε μέσω του stash μας (το οποίο είναι κοινό για όλους μας τους χαρακτήρες και επεκτάσιμο μέσω πληρωμής) να περάσουμε όπλα και πανοπλίες απο τον ένα στον άλλο. Αλλάζει και η εικόνα του αντικειμένου στο inventory μέσα! Τα χρήματα που μαζεύουμε στο παιχνίδι είναι κοινά για όλους τους χαρακτήρες μας! Φανταστείτε πόσο θα σας βοηθήσει αυτό αν θα ξεκινήσετε δεύτερο χαρακτήρα! Εγώ, πάντως, ξεκίνησα και τερμάτισα την beta και με τους πέντε χαρακτήρες.
Οι Artisans (όπως ο Blacksmith) είναι αναβαθμίσιμοι.
Κάθε level τους μας δίνει πρόσβαση σε καλύτερα αντικείμενα.
Ένα ακόμα ωραίο στοιχείο είναι η δυνατότητα που έχουμε να διαλύουμε παλιά και να φτιάχνουμε νέα αντικείμενα. Μόνο τα μαγικά αντικείμενα μπορούν να "σπάσουν" σε συστατικά τα οποία οι Artisans (Blacksmith) χρησιμοποιούν για τη δημιουργία νέων. Κάθε νέο όπλο ή πανοπλία απαιτεί συγκεκριμένο αριθμό συστατικών κομματιών και κάποια χρήματα. Οι Artisans μπορούν να αναβαθμιστούν έναντι χρηματικού ποσού και το επίπεδό του το κρατάνε για όλους μας τους χαρακτήρες. Βρήκα το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό πολύ χρήσιμο! Οι έμποροι αντικειμένων είναι, φυσικά, παρόντες με τον καθένα να πουλάει τα δικά του αντικείμενα. Αν κάποιο είναι unidentified, όπου και να είμαστε κάνουμε δεξί κλικ επάνω του και το αναγνωρίζουμε εμείς οι ίδιοι χωρίς να απαιτείται κάτι άλλο.

Φτάσαμε στον επίλογο λοιπόν. Νομίζω οτι απο το κείμενο φάνηκε ο ενθουσιασμός μου. Δεδομένου οτι το παιχνίδι έχει τουλάχιστον τρεισήμισι χρόνια υπό ανάπτυξη φοβόμουν οτι θα δω κάτι παρωχημένο τόσο οπτικά όσο και παικτικά. Τελικά αυτό που είδα όχι μόνο μου άρεσε αλλά θεωρώ οτι είναι η εξέλιξη, το μέλλον αν θέλετε, αυτού του είδους παιχνιδιών. Πέρα απο τη νοσταλγία, κοιτώντας το αντικειμενικά, πιστεύω οτι θα γίνει ακόμα ένα ορόσημο. Εξακολουθώ να είμαι εκνευρισμένος με την τόσο μεγάλη καθυστέρηση αλλά τουλάχιστον άξιζε η αναμονή. Το βλέπω απο τώρα... Αντί να λέω : "5 λεπτά ακόμα μαμά, έρχομαι" θα λέω : "Έλα βρε αγάπη μου, μη θυμώνεις, 2 λεπτάκια ακόμα"...

Φτου! Πάλι απ'την αρχή!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου