Witcher III

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Diablo III review

Μετά απο πολλές ώρες ενασχόλησης με το παιχνίδι και αφού το τερμάτισα στο Normal επίπεδο δυσκολίας, μπορώ να έχω μία αρκετά ολοκληρωμένη εικόνα για το Diablo III. Πέρα απο το οτι είναι όντως εξαιρετικό, το καλύτερο action RPG που έχω παίξει ποτέ, με έκανε να νιώσω δεκαπέντε χρόνια νεότερος. Θυμήθηκα τότε που ξημεροβραδιαζόμουν μπροστά στην (15 ιντσών CRT) οθόνη μου σκοτώνοντας ξανά και ξανά τον Diablo για να βρω το επόμενο "χρυσό" αντικείμενο.

Μπορεί να πέρασαν πάρα πολλά χρόνια απο τότε και το είδος να εξελίχθηκε πολύ, το νέο Diablo όμως μοιάζει με το παλιό, καλό παιχνίδι που ξέραμε. Φυσικά έχει προσαρμοστεί στις σύγχρονες απαιτήσεις των παικτών αλλά διατηρεί την επιτυχημένη συνταγή του παρελθόντος και τη βελτιώνει.

Το πρώτο που φαίνεται διαφορετικό είναι τα γραφικά. Σαφώς ομορφότερα, λεπτομερέστερα και πλήρως τρισδιάστατα με νέα τεχνοτροπία σε σχέση με το παρελθόν, αναλαμβάνουν τον κύριο ρόλο στη δημιουργία ατμόσφαιρας. Είναι πράγματι εξαιρετικά τόσο σε ομορφιά όσο και σε λεπτομέρεια. Οι χώροι (εσωτερικοί και εξωτερικοί), οι χαρακτήρες (οι δικοί μας αλλά και οι NPCs), τα τέρατα και τα εφέ είναι χάρμα οφθαλμών. Ιδιαίτερα εντυπωσιακές είναι οι πίστες στις οποίες είμαστε ψηλά και βλέπουμε χαμηλά τα τοπία τα οποία μπορεί να είναι μία πόλη, ένα φαράγγι ή μία πεδιάδα στην οποία εξελίσσεται μία μάχη με τεράστιους δαίμονες να δεσπόζουν στο χώρο. Επίσης οι χώροι έχουν πλέον βάθος. Οι αντίπαλοι, δηλαδή, μπορεί να σκαρφαλώνουν απο χαράδρες, παράθυρα ή να κατεβαίνουν απο τα ταβάνια. Έχει βελτιωθεί και η διάδρασή μας με το χώρο. Εκτός απο τα βαρέλια που σπάνε και τα σεντούκια που ανοίγουν, τα περιβάλλοντα είναι καταστρέψιμα. Μπορούμε να σπάμε καρέκλες, τραπέζια, ταφόπλακες (δίνει και achivement!), να πλακώνουμε τέρατα με τοίχους ή να σπάμε τις αλυσίδες των πολυελαίων και να τους ρίχνουμε πάνω σε δαίμονες!

Ο ήχος είναι το δεύτερο κομμάτι στο οποίο το παιχνίδι φαίνεται οτι έχει δουλευτεί πολύ. Πέρα απο την έξυπνη κίνηση να ενταχθούν μουσικές και ήχοι απο τα προηγούμενα δύο μέρη της σειράς, οι νέες μουσικές, οι ομιλίες και τα ηχητικά εφέ είναι καταπληκτικά. Οι διάλογοι ανάμεσα στους χαρακτήρες είναι πολύ εκτενέστεροι δίνοντας μας έτσι περισσότερες πληροφορίες για την ιστορία και το παρελθόν του παιχνιδιού. Το επίπεδο των ομιλιών είναι (φυσικά) επαγγελματικού επιπέδου και ενώ δεν είναι απαραίτητο να ακούσουμε όλους τους διαλόγους για την εξέλιξη του παιχνιδιού είναι καλό για να μπούμε καλύτερα στο νόημα. Η μουσική αναλαμβάνει να συμπληρώσει πολύ επιτυχημένα την ατμόσφαιρα ενώ τα διάφορα εφέ (π.χ. ηχώ ή εκρήξεις) ολοκληρώνουν το οπτικοακουστικό μέρος του τίτλου τέλεια. Όπως έχω ήδη πει σε προηγούμενα κείμενα δεν μου άρεσαν κάποιες επιλογές χρωματισμών οι οποίες μου φάνηκαν ξεβαμμένες με αποτέλεσμα να δείχνει κάπως ψεύτικο το τοπίο (π.χ. το χρώμα του γρασιδιού). Αυτό όμως είναι καθαρά υποκειμενικό...

Θα κάνω μία μικρή στάση στα βιντεάκια του παιχνιδιού. Πέρα απο τα "απλά" τα οποία δείχνουν μόνο κάποια σκίτσα να σχηματίζονται πάνω σε πάπυρο τα λίγα που έχουν να κάνουν με "κανονικό" βίντεο είναι απλά καταπληκτικά. Έχει παράδοση η Blizzard σε τέτοιου είδους βίντεο. Starcraft και Diablo II είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα του τί έχει δείξει η εταιρία στο παρελθόν. Μπορεί σήμερα να μην φαίνονται σαν κάτι ιδιαίτερο αλλά στην εποχή τους ήταν σημεία αναφοράς. Έτσι και τα τωρινά βίντεο είναι κινηματογραφικού επιπέδου αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά τις ικανότητες της εταιρίας όπως ακριβώς έγινε και στο Starcraft II.

Ένα παιχνίδι όμως δεν είναι μόνο γραφικά και ήχος. Ο χειρισμός είναι αυτός που το κάνει επιτυχία ή αποτυχία. Ε, το Diablo III, είναι σαφώς το πρώτο. Ατελείωτα αριστερά κλικ με ταυτόχρονο πάτημα του πλήκτρου Shift (για να μένει σταθερή η Demon Huntress μου) συνοδευόμενα απο δεξιά κλικ, περιοδικά πατήματα των πλήκτρων 1 έως 4 για τις διάφορες ικανότητές της και όποτε δεν "έπεφτε" health globe πάτημα του "Q" για healing potion μαζί με πάρα, πάρα, πάάάάάρα πολλές βρισιές δείχνουν το πόσο εθιστικό είναι το παιχνίδι. Πράγματι, πιστεύω οτι κάποια στιγμή θα χαλάσω το ποντίκι μου... Τα καλύτερα πράγματα είναι τα απλά τελικά...

Δεν μου άρεσαν όμως όλα. Θα προτιμούσα να υπάρχει κάποιο πλήκτρο για να μαζεύω όλα τα χρυσά νομίσματα απο κάτω χωρίς να χρειάζεται να τρέχω γύρω - γύρω σαν τον ηλίθιο (ντροπή). Επίσης δεν μου άρεσε το οτι μπορεί να περάσω δίπλα απο κάποια heath globe που ΔΕΝ θέλω να πάρω αλλά παρόλα αυτά να την καταναλώσω σπάταλα χωρίς να χρειάζεται (μένουν για κάποια ώρα στο έδαφος και μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε μέσα στη μάχη όποτε τις χρειαστούμε γιατί εξαφανίζονται αφού πρώτα περάσει ένα περίπου λεπτό). Επίσης παρατήρησα κάποια κολλήματα στους αντιπάλους. Αρκετές φορές κάθονται άπραγοι καθώς τους επιτίθεμαι ενώ άλλες φορές αγνοούν επιδεικτικά τους συντρόφους μου (οι οποίοι τους επιτέθηκαν πρώτοι) και έρχονται απευθείας σ'εμένα. Το τελευταίο μπορεί να είναι, όμως, λόγω της τεχνητής νοημοσύνης η οποία ίσως δίνει μεγαλύτερη προτεραιότητα στο χαρακτήρα μας όσον αφορά τις επιθέσεις των αντιπάλων.

Φυσικά δεν γίνεται να μιλάμε για Diablo και να μην αναφέρουμε κάτι για αντικείμενα. Για looting που λέμε και στα ελληνικά... Απο τον πρώτο αντίπαλο που σκότωσα μέχρι τον Diablo κάθε φορά είχα την ίδια αγωνία για τα αντικείμενα που θα μου δώσει. Την ίδια! Κάθε φορά περίμενα με αγωνία να δω το είδος του αντικειμένου και το χρώμα του. Το ίδιο ισχύει για τα σεντούκια, τα weapon racks, τις βιβλιοθήκες και οτιδήποτε μπορεί να μας δώσει ένα αντικείμενο. Τεράστια χαρά όταν είναι ένα σπάνιο που μου ταιριάζει και μεγάλη απογοήτευση όταν είναι κάτι άσχετο ή άχρηστο. Παρόλη την προσωρινή απογοήτευση δεν πρέπει να πτοούμαστε : παρακάτω έχει άλλους εχθρούς για σφάξιμο! Νέα όπλα, κράνη, πανοπλίες, πετράδια κτλ κτλ δηλαδή! Υπάρχει και άλλος τρόπος για να αποκτήσουμε αντικείμενα όμως. Αναφέρομαι στους artisans.

Ανήκουν σε δύο επαγγέλματα : blacksmithing και jewelcrafting. Ο πρώτος αναλαμβάνει να μας φτιάξει όποιο απο τα διαθέσιμα αντικείμενα ζητήσουμε έναντι κάποιων συστατικών και χρημάτων. Μπορεί επίσης να διασπάει τα αντικείμενα που θα του πάμε στα προαναφερθέντα συστατικά καταστρέφοντας ό,τι του πάμε. Ο δεύτερος αναλαμβάνει να ενώνει τα πετράδια που θα του πηγαίνουμε σε καλύτερα και να τα αφαιρεί απο τα αντικείμενά μας όταν θελήσουμε να πάρουμε κάτι απο τα δύο πίσω χωρίς να τα καταστρέφει. Σταδιακά μπορούμε έναντι χρημάτων να τους αναβαθμίζουμε "ξεκλειδώνοντας" έτσι νέα αντικείμενα. Απο ένα σημείο και μετά για τις αναβαθμίσεις τους θα χρειαζόμαστε κάποια σχεδιαγράμματα : pages of jewelcrafting και blacksmithing. Αυτές οι σελίδες δεν είναι διαθέσιμες στο πρώτο επίπεδο δυσκολίας οπότε μην τις ψάχνετε άδικα. Μοιραία λοιπόν, στη Normal difficulty, θα φτάσουν μέχρι ένα συγκεκριμένο επίπεδο ενώ στην πορεία αντικαθιστούν τις pages με tomes τα οποία δεν έχω βρει ακόμα στο Nightmare επίπεδο δυσκολίας οπότε είναι πολύ πιθανό να είναι διαθέσιμα μόνο στο Hell. Ό,τι απο τα δύο να χρειάζονται για να αναβαθμιστούν το χρειάζονται και για την κατασκευή των αντικειμένων που θέλουμε μαζί με τα χρήματα και τα διάφορα συστατικά.

Όσο προχωράμε στο παιχνίδι και μαζεύουμε εμπειρία, ανεβάζουμε επίπεδα στον χαρακτήρα μας ξεκλειδώνοντας νέες δυνάμεις και ικανότητες. Ταυτόχρονα αναβαθμίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά μας σε διαφορετικό βαθμό για κάθε κλάση. Φυσικά οι δραστικές εξελίξεις γίνονται στα πρώτα επίπεδα τα οποία διαδέχονται το ένα το άλλο πολύ γρήγορα. Για όσους δεν το ξέρουν, πλέον δεν επιλέγουμε ποιές ικανότητές μας θα αναβαθμίσουμε και ποιές καινούριες θα ξεκλειδώσουμε. Οι αναβαθμίσεις γίνονται αυτόματα σε όλες τις ήδη διαθέσιμες ικανότητές μας ενώ οι νέες "ξεκλειδώνουν" μόλις φτάσουμε στο προαπαιτούμενο επίπεδο. Μπορούμε να έχουμε μέχρι τέσσερις ενεργές και μέχρι τρεις παθητικές δυνάμεις. Επιπρόσθετα, στις ενεργές, μπορούμε να βάζουμε απο ένα rune το οποίο αλλάζει τελείως τη λειτουργία τους. Αυτά τα runes είναι διαφορετικά για την κάθε μία ικανότητά μας και "ξεκλειδώνουν" επίσης σταδιακά.

Η single player campaign στο Normal επίπεδο δυσκολίας κύλησε απροβλημάτιστα και ευχάριστα. Το σενάριο ξετυλίγεται σιγά - σιγά με κάποιες μη αναμενόμενες τροπές μέχρι την τελική μάχη με τον Diablo. Όλα καλά ως εδώ. Στο Nightmare επίπεδο τα πράγματα αλλάζουν. Οι "σπάνιοι" αντίπαλοι (κίτρινοι) και τα mobs (3 - 4 τέρατα μαζί σε ομάδα με επιπλέον δυνατότητες σε σχέση με τις "απλές" εκδοχές τους - ξεχωρίζουν απο το μπλε χρώμα τους) έχουν πολύ περισσότερες δυνάμεις σε σχέση με το Normal επίπεδο, περισσότερη ζωή και αντιστάσεις. Κοινώς : όποτε τους συναντάτε να είστε σε εγρήγορση. Στο Nightmare επίπεδο εντάθηκαν τα φαινόμενα έλλειψης νοημοσύνης των αντιπάλων με αποτέλεσμα να είναι σχετικά αυξημένες οι φορές που κάθονται και "τις τρώνε" χωρίς να αντιδρούν αλλά δεν είναι κάτι πολύ συχνό.

Το multiplayer κομμάτι του παιχνιδιού, όμως, είναι αυτό που "τα σπάει". Όσοι απο τους φίλους μας έχουν Battle.net λογαριασμό και έχουν προστεθεί στη λίστα των επαφών μας εκεί, μπορούν να συνδεθούν ανά πάσα στιγμή μαζί μας και να παίξουμε παρέα με μέγιστο αριθμό παικτών τους τέσσερις. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και εμείς. Μόλις μπει δεύτερος παίκτης ο companion αποχωρεί (αν υπάρχει) και οι αντίπαλοι δυναμώνουν για να αποτελούν μεγαλύτερη πρόκληση. Ο παίκτης που θα συνδεθεί στο παιχνίδι του άλλου, αφήνει τη δική του single player campaign και για να τη συνεχίσει αργότερα θα πρέπει να πάει στην επιλογή "Change quest", να διαλέξει το πιό προχωρημένο σημείο που έχει "ξεκλειδώσει" έτσι ώστε να το ενεργοποιήσει και να προχωρήσει.

Τα χρήματα που συγκεντρώνουμε όσο παίζουμε είναι κοινά για όλους τους χαρακτήρες μας χωρίς να χρειαστεί να κάνουμε κάτι εμείς. Τα αντικείμενα τα μεταφέρουμε πάρα πολύ εύκολα απο τον έναν χαρακτήρα στον άλλο μέσω του κοινού stash. Αρχικά διαθέτει μόνο λίγο χώρο και μπορούμε πληρώνοντας να τον αυξάνουμε. Μπορεί να επεκταθεί σε παραπάνω χώρους (σακίδια με ίση χωρητικότητα με τον μέγιστο χώρο στο πρώτο σεντούκι) έναντι μεγάλου χρηματικού ποσού. Τα αντικείμενα που έχουν περιορισμό κλάσης χαρακτήρα είναι λίγα κάτι το οποίο δίνει μεγάλη χρηστικότητα στο stash αφού μπορούμε να τα μεταφέρουμε κατά βούληση απο τον έναν χαρακτήρα στον άλλον.

Πού καταλήγουμε λοιπόν; Στο οτι έχουμε να κάνουμε με ένα καταπληκτικό παιχνίδι. Όμορφο, εθιστικό και με τις προδιαγραφές για να καταστρέψει την προσωπική μας ζωή είναι αυτό που, τουλάχιστον εγώ προσωπικά, περίμενα τόσα χρόνια. Φυσικά έχει κάποια προβλήματα (bugs και crashes) αλλά η υποστήριξή του είναι συνεχής και αναμένουμε να διορθωθούν τα περισσότερα με το μεγάλο patch το οποίο θα προσθέτει τις PvP αρένες. Στο Auction House δεν αναφέρθηκα γιατί δεν ασχολήθηκα μαζί του ακόμα αλλά για την ώρα έχει προβλήματα και καθυστερήσεις. Ενδεχομένως να κάνω κάποια ενημέρωση στο κείμενο αργότερα. Θα συμφωνήσω με όσους είναι αρνητικοί στη συνεχή σύνδεση με τους servers της Blizzard ακόμα και για την single player campaign (ξενερώνω όποτε θέλω να παίξω και δεν μπορώ λόγω συντήρησης ή βλάβης των servers ή ακόμα και προβλήματος της DSL μου) αλλά έχει πολλά προτερήματα όσον αφορά τη διασφάλιση της αυθεντικότητας των χαρακτήρων, των αντικειμένων και της οικονομίας του παιχνιδιού.

Παίζει άψογα με τα γραφικά στο μέγιστο στο σταθερό μου μηχάνημα :

AMD FX8120, AMD Radeon HD6850 Toxic 1GB GDDR5, 8GB RAM DDR3 1600 και Windows 7 64bit Ultimate.

Στο φορητό παίζει ανεκτά σε ανάλυση 1024x768 με όλα τα γραφικά στο ελάχιστο εκτός απο τα textures τα οποία τα έχω στο μέγιστο :

Intel Core2Duo 7500, nVidia M8600GT 512MB, 2 GB RAM και Windows XP Professional (πενταετίας μηχάνημα).

Όσοι δεν το πήρατε ακόμα, πάρτε το...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου