Witcher III

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Max Payne 3 - Review

Πέρασαν πολλά χρόνια απο το προηγούμενο Max Payne με αποτέλεσμα να έχω πολύ θαμπές μνήμες απο το παιχνίδι. Θυμάμαι οτι μου είχε αρέσει πάρα πολύ και οτι είχα εντυπωσιαστεί απο τα γραφικά και τον χειρισμό του. Όταν έμαθα οτι θα έβγαινε το τρίτο μέρος της σειράς χάρηκα και περίμενα μέχρι να κυκλοφορήσει. Τα συναισθήματα που μου αφήνει είναι ανάμεικτα κυρίως λόγω των προβλημάτων στον χειρισμό. Ας το δούμε όμως αναλυτικότερα.

Απο πίσω μοιάζει με τον Bruce Willis...
Ο τεχνικός τομέας του παιχνιδιού είναι άψογος τόσο στο οπτικό όσο και στο ακουστικό κομμάτι. Τα γραφικά είναι πραγματικά εντυπωσιακά δίνοντας πρωτόγνωρη (κατά τη γνώμη μου) αληθοφάνεια στα περιβάλλοντα. Τα πάντα είναι λεπτομερώς σχεδιασμένα και αποδοσμένα τόσο τέλεια που φαντάζουν αληθινά. Οι χαρακτήρες, με τη σειρά τους, είναι σαν πραγματικοί. Ο δε Max μοιάζει με αληθινό ηθοποιό. Το πρόσωπό του δείχνει την ηλικία του, τα ρούχα του κάνουν λεκέδες απο αίμα ενώ αν βραχεί κολλάνε πάνω του και γυαλίζει.

Ο ακουστικός τομέας είναι ισάξιου, αν όχι καλύτερου, επιπέδου με τη μουσική να δημιουργεί ατμόσφαιρα όπου χρειάζεται και τις ομιλίες να είναι απλά καταπληκτικές. Όσοι εκ των χαρακτήρων δεν είναι Αμερικανοί έχουν λατινοαμερικάνικη προφορά θυμίζοντάς μας πού διαδραματίζεται το παιχνίδι.
80 - 85 - 90 - 95 - 100, φτού και βγαίνω!

Το σήμα κατατεθέν της σειράς, το Bullet time, κάνει και εδώ την εμφάνισή του. Δίνει στον Max περιορισμένης χρονικής διάρκειας πλεονέκτημα ελιγμών καθώς όλοι γύρω του κινούνται πολύ αργά με αποτέλεσμα να μπορεί να κάνει μέσα σε λίγο χρόνο πολλά πράγματα. Τα painkillers είναι και αυτά εδώ αναλαμβάνοντας να θεραπεύσουν τον Max απο τα χτυπήματα που δέχεται. Δεν υπάρχει healing over time λειτουργία καθώς θα ήταν παρέκκλιση απο τον χαρακτήρα της σειράς. Μέσα στο παιχνίδι θα συναντήσουμε πολλά mini games (π.χ. "σώσε την κοπέλα πυροβολώντας μέσα απο το ελικόπτερο τα κύματα των εχθρών") τα οποία το μόνο που κάνουν είναι να κόβουν τη ροή της εκάστοτε αποστολής. Μπορούμε να έχουμε ταυτόχρονα δύο όπλα στα χέρια μας (αρκεί να μην είναι two handed) και να τα εναλλάσσουμε όποτε θέλουμε χωρίς να είναι απαραίτητο να είναι ίδια μεταξύ τους (π.χ. πιστόλι και ούζι). Όλα καλά ως εδώ.

Είμαι ωραίος...
Για εμένα τα προβλήματα άρχισαν με το ελλιπές σύστημα κάλυψης και πιό συγκεκριμένα όταν πλησιάζουμε σε κλειστές, εσωτερικές γωνίες. Πολλές φορές δεν μπορώ να σημαδέψω γιατί το παιχνίδι δεν αντιλαμβάνεται οτι έχω χώρο μπροστά μου με αποτέλεσμα και το όπλο να έχω μαζεμένο και να μένω ακάλυπτος αφού δεν μου δίνει οπτική επαφή με το χώρο. Άλλες φορές πάλι είμαι καλυμμένος πίσω απο κάποιο αντικείμενο και παρόλα αυτά οι αντίπαλοι με πετυχαίνουν. Είναι κάτι το οποίο χαλάει πάρα πολύ ένα κατά τα άλλα εξαιρετικό παιχνίδι και εύχομαι να το διορθώσουν με κάποιο patch. Επίσης ενοχλητική είναι η έλλειψη κάποιου είδους ραντάρ για να ξέρουμε προς τα πού θα κινηθούμε ειδικά σε αποστολές στις οποίες πρέπει να αντιδράσουμε μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Καλοκαιρινό το μαγαζάκι...

Σίγουρα το σενάριο του παιχνιδιού αποτελεί ένα απο τα δυνατά του χαρτιά. Συναντάμε τον Max στη Βραζιλία στο ρόλο του σωματοφύλακα να προσπαθεί με αυτό το νέο επάγγελμα να βιοποριστεί. Όταν δεν δουλεύει μαζεύει τα κομμάτια του κατεβάζοντας μπουκάλια ουίσκι και παίρνοντας painkillers. Τα δύσκολα γι'αυτόν ξεκινούν όταν η οικογένεια την οποία προστατεύει γίνεται επανειλημμένα στόχος απαγωγέων και θα πρέπει να τα φέρει εις πέρας μόνος του εναντίον όλων.
Death from above!

Θα ασχοληθώ με το παιχνίδι αλλά χαλαρά (εκνευριστικό για τα ευρώ που κοστίζει) ελπίζοντας οτι θα βγει σύντομα κάποιο patch για να διορθώσει τα προβλήματά του. Το συνιστώ στους φαν της σειράς και στους πολύ υπομονετικούς. Η επίσημη ιστοσελίδα του είναι εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου