Witcher III

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Borderlands II - Review

Το πρώτο Borderlands ήρθε απο το πουθενά και ενθουσίασε τους παίκτες με τον καινούριο κόσμο που παρουσίασε, τις νέες ιδέες και το όλο στήσιμό του. Αναμενόμενο ήταν να αποκτήσει expansions και ακόμα πιό αναμενόμενο να αποκτήσει δεύτερο μέρος. Κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες και θα το δούμε αμέσως.

Απο θέα σκίζει...
Θα αρχίσω, όπως πάντα σχεδόν, απο το οπτικό κομμάτι του το οποίο διατηρεί την χαρακτηριστική τεχνοτροπία του πρώτου παιχνιδιού αλλά την βελτιώνει παντού. Τα γραφικά είναι πολύ όμορφα, λεπτομερή και με πολλή φαντασία (αν μη τί άλλο). Τόσο τα τοπία όσο και οι χαρακτήρες είναι ωραία σχεδιασμένοι ενώ τα διάφορα εφέ συμβάλλουν στην ολοκλήρωση του οπτικού τομέα. Οι αντίπαλοι είναι και αυτοί προσεγμένοι σχεδιαστικά με την κίνησή τους να είναι χαρακτηριστική για τον καθένα προσδίδοντάς τους μοναδικότητα. Αυτή η μοναδικότητα είναι που μας αναγκάζει να προσαρμόζουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τον καθένα τους καθώς άλλοι προσφέρονται για κοντινές μάχες ενώ άλλοι ανήκουν στην κατηγορία μακριά (πολύ μακριά όμως) και αγαπημένοι.

Ηχητικά ξεχωρίζουν οι ομιλίες των χαρακτήρων οι οποίες είναι (αρκετά) καθαρές αλλά θα μπορούσαν και καλύτερα. Υπάρχει δυνατότητα για υπότιτλους οι οποίοι όμως φεύγουν πολύ γρήγορα απο την οθόνη. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στις μάχες όπου δεν προλαβαίνεις να ακούσεις/διαβάσεις τα πάντα και χάνεις κομμάτια απο την σεναριακή εξέλιξη ή απο τα απολαυστικά σχόλια που κάνουν εχθροί και σύμμαχοι. Η μουσική είναι απλά αδιάφορη όταν ακούγεται και δεν μπορώ να πω οτι την πρόσεξα σε κάποιο σημείο πέρα απο τα βιντεάκια που κατά καιρούς εμφανίζονται.

Οι τέσσερις κλάσεις χαρακτήρων.
Ο χειρισμός του παιχνιδιού αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα. Ναι μεν οι μάχες είναι έντονες, η κίνησή μας είναι ομαλή και άμεση, τα όπλα δίνουν το καθένα διαφορετική αίσθηση αλλά υπάρχουν κάποια μελανά σημεία που χαλάνε την όλη εμπειρία. Το μεγαλύτερο πρόβλημα κατά τη γνώμη μου είναι η κίνηση στο χώρο. Ο κόσμος του Pandora είναι διάσπαρτος απο αντικείμενα και δέχομαι να "σκουντουφλάω" σε αυτά ή να μην μπορώ να τα ανέβω (άσχετα αν είναι κάδοι ή κουτιά). Αλλά να μην μπορώ να ανέβω σε μικρές στοίβες χιονιού ύψους μόλις μερικών εκατοστών; Να κολλάει ο χαρακτήρας μου και να μην πηγαίνει πουθενά παρά μόνο αν κάνω άλμα επειδή μπροστά του βρίσκεται ένα τενεκεδάκι (λέμε τώρα); Απαράδεκτο. Άντε, όταν περπατάς αμέριμνος δεν έχεις πρόβλημα αλλά όταν είσαι μέσα σε μάχη και έχεις το μυαλό σου σε αυτήν δύσκολα έχεις χρόνο να σκεφτείς τέτοια πράγματα. Τα άλματα είναι κάτι ακόμα όχι καλό. Πρώτα απ'όλα πηδάς σαν να βγήκες μες στην τρελή χαρά στο λιβάδι για να μαζέψεις παπαρούνες και μαργαρίτες. Μόνο η Χάηντη λείπει... Θέλω να πω οτι έχεις μία σπογγώδη αίσθηση στο άλμα και όχι εκείνην κάποιου ο οποίος είναι φορτωμένος με όπλο, κράνος, εξάρτηση κλπ και πηγαίνει να σκοτώσει τον μισό πληθυσμό του πλανήτη. Επιπρόσθετα, μπορεί μπροστά σου να εξέχει μία γωνίτσα απο την σκεπή στην οποία θες να ανέβεις και να μην σε αφήνει το παιχνίδι γιατί σκαλώνεις εκεί! Λίγη προσοχή σε αυτά δεν θα έβλαπτε.

Εεεε... Είπες κάτι; Δεν πρόσεχα...
Δύο γενικότερα προβλήματα που έχουν να κάνουν με το παιχνίδι είναι, πρώτον, τα κολλήματα που αντιμετώπισα αρχικά με κρασαρίσματα και μετά με το framerate και, δεύτερον, το σύστημα με τα saves. Στην πρώτη περίπτωση κρασάριζε το παιχνίδι και είτε κολλούσε είτε έκανε επανεκκίνηση ο υπολογιστής όταν κοιτούσα μέσα απο διόπτρα. Αυτό το έλυσα κατεβάζοντας απο την ιστοσελίδα της AMD και εγκαθιστώντας το Catalyst Aplication Profile 12.8 CAP 3. Την πτώση των frames την αντιμετώπισα σε μάχη η οποία δημιουργούσε πολλά συντρίμμια οπότε ελαχιστοποίησα το PhysX της nVidia και μέχρι στιγμής δεν επανεμφανίστηκε  κάτι. Όσον αφορά τα saves ακόμα δεν έχω πολυκαταλάβει πώς ακριβώς δουλεύουν. Υποτίθεται οτι συναντώντας και ενεργοποιώντας κάποιες συσκευές μέσα στις πίστες "σώζεται" η πρόοδος και η θέση μας. Όταν όμως βγήκα απο το παιχνίδι και ξαναμπήκα αργότερα για να συνεχίσω με μεγάλη μου έκπληξη (και πολλά νεύρα) είδα οτι ήμουν στο τελευταίο ασφαλές σημείο που είχα φτάσει. Εννοείται πριν το savepoint και εννοείται οτι έπρεπε να ξαναπεράσω απο ΌΛΑ τα ενδιάμεσα μέρη ΚΑΙ τους αντιπάλους ΜΑΖΊ με ένα Boss! Υπάρχουν σημεία το οποία σου επιτρέπουν να τηλεμεταφέρεσαι αλλά είναι για να έχεις πρόσβαση σε γενικές τοποθεσίες (πού είναι ένα Town Portal όταν το χρειάζεσαι; ) και δεν υπάρχει δυνατότητα για να πηγαίνεις αυτόματα απο savepoint σε savepoint.
Καλαμάρι και καρουζέλ 2 σε 1! Μόνο στον Pandora!

Φυσικά το παιχνίδι δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί Action RPG αν δεν περιελάμβανε εξέλιξη και διαμόρφωση χαρακτήρα. Αυτό γίνεται, ευτυχώς, ομαλά και με πολύ εύκολο τρόπο. Για κάθε επίπεδο που ανεβάζουμε σκοτώνοντας αντιπάλους ή διεκπεραιώνοντας αποστολές κερδίζουμε ένα Skill Point το οποίο μπορούμε να το κατανείμουμε όπως θέλουμε. Έχουμε τη δυνατότητα να "ξεκλειδώσουμε" νέες ικανότητες ή να βελτιώσουμε τις υπάρχουσες διαμορφώνοντας έτσι τον χαρακτήρα μας όπως μας αρέσει. Η παραμετροποίηση που μπορεί να γίνει είναι πάρα πολύ μεγάλη καθώς οι υπάρχουσες τρεις κατηγορίες ικανοτήτων μας δίνουν πάρα πολλές επιλογές. Δεδομένου οτι οι τέσσερις χαρακτήρες είναι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους, το παιχνίδι μας προσφέρει μεγάλη ποικιλία όσον αφορά το gameplay.
Το skill tree του Commando.

Το πολυαγαπημένο μας looting κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του στο παιχνίδι. Μπορεί να μην αφήνουν όλοι οι αντίπαλοι αντικείμενα για να τα μαζέψουμε αλλά υπάρχουν πάρα πολλά κουτιά, κάδοι, πλυντήρια, φοριαμοί, κιβώτια γεμάτα με όπλα, πυρομαχικά, ενεργειακές ασπίδες και άλλα πολλά. Ακόμα και χημικές τουαλέτες (με εμφανή σημάδια χρήσης - μπλιάχ) υπάρχουν οι οποίες περιλαμβάνουν αντικείμενα! Στον συγκεκριμένο τομέα δεν θα απογοητευτείτε.

Αντικείμενα μπορείτε να βρείτε, πέρα απο τους αντιπάλους και τα διάφορα κιβώτια, στα γνωστά... αυτόματα μηχανήματα. Επιπρόσθετα υπάρχουν τα μαγαζιά αλλά και η μαύρη αγορά η οποία δεν δέχεται όμως χρήματα αλλά Eridium. Αυτό είναι ένα σπάνιο, πολύτιμο μετάλλευμα το οποίο βρίσκουμε σε διάφορα σημεία στο παιχνίδι ή το αφήνουν πίσω τους οι αντίπαλοι και πρέπει να το μαζεύουμε όπως όλα τα υπόλοιπα αντικείμενα. Η μαύρη αγορά μας επιτρέπει να βελτιώνουμε μόνιμα κάποια χαρακτηριστικά του χαρακτήρα μας (όπως, για παράδειγμα, το μέγεθος του inventory μας) αποκτώντας έτσι έναν ιδιαίτερο ρόλο στο παιχνίδι.

Άλλο ένα δείγμα των υπέροχων τοπίων του παιχνιδιού.
Ξεχωρίζει η ιδιαίτερη αληθοφάνεια στις σκιάσεις και τα εφέ του φωτός.
Όποιος πει οτι τα πρόσεξε, λέει ψέματα!
Βρήκα πάρα πολύ εύχρηστο το σύστημα με τις αποστολές. Πλέον είναι συγκεντρωμένες σε μία τακτοποιημένη στήλη και μπορούμε να επιλέγουμε όποια θέλουμε για να την ολοκληρώσουμε. Είναι χωρισμένες σε περιοχές οπότε έχουμε τη δυνατότητα πηγαίνοντας σε μία τοποθεσία να ασχοληθούμε με όσες βρίσκονται εκεί και να κερδίσουμε με αυτόν τον τρόπο χρόνο. Side quests μπορούμε να πάρουμε τόσο απο πίνακες ανακοινώσεων όσο και απο NPCs οι οποίοι μπορεί να μας ζητήσουν το οτιδήποτε ευφάνταστο κατέβασαν τα μυαλά των κατασκευαστών του παιχνιδιού. Αξίζει ιδιαίτερα να ασχοληθεί κάποιος μαζί τους γιατί, πέρα απο το οτι μας δείχνουν πολλές φορές σημεία του χάρτη τα οποία δεν είναι αλλιώς προσβάσιμα, μας ανταμείβουν με πολύτιμους πόντους εμπειρίας και χρήσιμα αντικείμενα.

Το παιχνίδι διαθέτει χιούμορ, φαντασία, βία και ακόμα περισσότερη βία. Τόσο το Claptrap όσο και οι υπόλοιποι NPCs όπως ο γιατρός, διαθέτουν αστείες ατάκες ή μας φέρνουν μπροστά σε "περίεργες" καταστάσεις. Υπάρχουν, όμως, πολλά σκηνικά με ανθρώπους κρεμασμένους ή παλουκωμένους τα οποία δείχνουν τη σκληρότητα του Pandora με υπερβάλλοντα ζήλο. Δεν πιστεύω οτι χρειάζεται πολύ μυαλό ή φαντασία για να καταλάβεις τί γίνεται σε έναν τέτοιον πλανήτη απο τη στιγμή που σου επιτίθεται σχεδόν οτιδήποτε κινείται. Δεν είμαι συντηρητικός αλλά, δεν ξέρω γιατί, μου φάνηκαν λίγο υπερβολικοί οι δημιουργοί του παιχνιδιού σε αυτόν τον τομέα. Το ίδιο, βέβαια, συμβαίνει και σε άλλα παιχνίδια όπως το Diablo. Η διαφορά εκεί είναι οτι όλο το παιχνίδι έχει να κάνει με δαίμονες, σατανούληδες, θυσίες, τελετουργικά και άλλα τέτοια "όμορφα" πράγματα (Diablo λέγεται, τί περιμέναμε; Αρκουδάκια και μονόκερους;). Το ξέρεις όμως απο την αρχή οτι πραγματεύεται κάτι τέτοιο και επομένως περιμένεις οτι θα συναντήσεις τέτοια ή αντίστοιχα σκηνικά.
Είναι μεγάλος, κακός και φέγγει τη νύχτα! Τί είναι;

Καταλήγοντας μπορώ με βεβαιότητα να πω οτι έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικό απο όλες τις απόψεις παιχνίδι. Βελτιώνει παντού το προηγούμενο μέρος της σειράς και είμαι σίγουρος οτι θα ικανοποιήσει τους πάντες. Έχει τα προβληματάκια του αλλά δεν φτάνουν για να το χαλάσουν και πιστεύω οτι θα διορθωθούν με κάποιο patch μελλοντικά). Η τιμή του (απο το Play.com) είναι πλέον αρκετά καλή (περίπου 39,00 ευρώ) οπότε αξίζει να το αγοράσει κάποιος. Η επίσημη ιστοσελίδα του είναι εδώ.

Το έτρεξα με σχεδόν όλα τα γραφικά στο φουλ σε :

CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 7 64bit Ultimate

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου