Witcher III

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

28 Οκτωβρίου 2012

Πριν απο έναν χρόνο ακριβώς ζούσαμε εδώ στη Θεσσαλονίκη πρωτόγνωρες καταστάσεις στην μεγάλη παρέλαση που γίνεται κάθε χρόνο αυτήν την ημέρα στην πόλη μας. Για πρώτη φορά ο αγανακτισμένος κόσμος έδιωξε τους παριστάμενους "επισήμους", συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου της Δημοκρατίας, και μετέτρεψε την παρέλαση σε κάτι δικό του. Ο Στρατός, βέβαια, δεν παρέλασε αλλά αυτό ήταν κάτι αναμενόμενο και, όπως είχα πει τότε, ίσως το καλύτερο για να μην υπάρξει κλιμάκωση της έντασης.

Επειδή δεν τους άρεσε που ο Λαός πέρυσι εξέφρασε τα πραγματικά του συναισθήματα απέναντί τους, οι κύριοι "επίσημοι" φέτος είπαν να κάνουν την παρέλαση για τον εαυτό τους αποκλείοντας μεγάλο μέρος της Λεωφόρου Μεγάλου Αλεξάνδρου με ένοπλα τμήματα του Στρατού διώχνοντας τον κόσμο απο την ευρύτερη περιοχή των "επισήμων".

Τί εθνική υπερηφάνεια που ένιωθαν όλοι τους! Καμαρωτοί, σοβαροί, με τα κοστούμια και τις επίσημες στολές τους. Κοιτούσαν μπροστά στις κάμερες τα τμήματα της παρέλασης που περνούσαν απο μπροστά τους και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε υποκύψεις για να τα χαιρετήσει. Και γιατί να μην τα χαιρετήσει; Αυτοί δεν μετέτρεψαν την παρέλαση σε ιδιωτικό του πάρτυ;

Πόσο απέχουμε άραγε απο ένα καθεστώς χούντας; Όταν ο Στρατός αποκλείει τον Λαό απο μία τέτοια παρέλαση; Ποιά η διαφορά μας; Οτι το πολίτευμά μας έχει μέσα τον όρο Δημοκρατία; Εγώ ξέρω οτι σε μια Δημοκρατία μπορεί ο καθένας να εκφράζεται όπως θέλει αρκεί να μην προσβάλλει τον άλλο. Εκτός και αν άλλαξε η έννοια της λέξης απο τότε που την έμαθα στο Δημοτικό. Θα συμφωνήσω οτι ήταν υποτιμητικό για έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρώτο στα χρονικά της μεταπολίτευσης, να τον διώχνει ο κόσμος με αυτόν τον τρόπο. Αναλογίστηκε γιατί; Ε, για να έβγαλε τον Στρατό γύρω του φέτος, θα το έστυψε το μυαλό του ολόκληρο τον χρόνο που πέρασε (κοιμήθηκε ελάχιστα βράδια είναι η αλήθεια). Εξίσου υποτιμητικό, όμως, είναι και αυτό το οποίο μας αναγκάζουν να βιώνουμε τα τελευταία χρόνια.

Επιτρέπεται σε μία κοινωνία στην οποία, θεωρητικά, τα αγαθά γύρω μας είναι άφθονα, τα παιδιά να λιποθυμούν απο την πείνα στα σχολεία; Επιτρέπεται να πηδούν απο τα παράθυρα και να αυτοκτονούν στις πλατείες οικογενειάρχες απο την απελπισία τους; Επιτρέπεται να μην υπάρχει ορθή ενημέρωση απο τα Μ.Μ.Ε. (α, όλα κι όλα : με τον Ζαχόπουλο, ο οποίος επίσης πήδηξε απο το παράθυρο, ασχολήθηκαν); Να κάνουν κατασχέσεις οι τράπεζες σε σπίτια ανθρώπων οι οποίοι έχασαν τη δουλειά τους για λίγα ευρώ τη στιγμή που οι μεγαλοαπατεώνες κυκλοφορούν ελεύθεροι; Ένας Τσοχατζόπουλος μπήκε μέσα και αυτό γιατί χρειάζονταν κάποιον για να δώσουν στον κόσμο (μπορεί να μην τα βρήκαν και στη μοιρασιά). Ήταν πολλά τα λεφτά Άκη!

Κατά τα άλλα οι λίστες πηγαινοέρχονται, χάνονται, ξαναβρίσκονται, δημοσιοποιούνται και ανακαλούνται χωρίς τελικά να μαθαίνουμε τί γίνεται πραγματικά. Να θυμηθώ και το θέμα με τους ομογενείς οι οποίοι μάζεψαν ποσό υπερπολλαπλάσιο του χρέους της Ελλάδας με σκοπό να το χαρίσουν για να εξοφληθεί; Μόνη προϋπόθεση να γίνουν έρευνες για να βρεθούν οι επί δεκαετίες καταχραστές του Δημόσιου χρήματος; Οι κλέφτες δηλαδή. Σιγά μην το δεχτούν. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει έλεγε ο παππούς μου...

Ενημέρωση 30/10/2012 : Αυτό με τους ομοεθνείς τελικά αποδείχτηκε φούσκα καθώς διαψεύστηκε τόσο απο επίσημες Καναδικές πηγές (σε Καναδικές τράπεζες υποτίθεται οτι κατατέθηκαν τα χρήματα) όσο και απο Αμερικάνικες.

Φτάσαμε σε σημείο να λέμε οτι μας διοικούν μαριονέτες χωρίς θρησκεία και πατρίδα. Εντεταλμένοι ξένων συμφερόντων. Προεκλογικά διατείνονταν οτι δεν θα επιβαρυνθεί ο κόσμος με άλλους φόρους και οτι θα είναι αδιάλλακτοι απέναντι στην τρόικα (αλήθεια, μας εξήγησαν τί σημαίνει αυτό και απο πού προκύπτει;) για να τα ξεχάσουν όλα την επομένη της εκλογής τους. Η ακροδεξιά ανεβαίνει συνέχεια, με ανησυχητικά ποσοστά (σχεδόν 12% με δημοσκόπηση πριν απο δύο εβδομάδες) και πώς να μην ανεβαίνει; Ο κόσμος είναι απελπισμένος. Πού να στραφεί; Στο κράτος που καταβροχθίζει το μόχθο του αφήνοντας ανέγγιχτους τους "μεγάλους"; Αυτούς που δεν πληρώνουν φόρους, που δεν τιμωρούνται και που δεν τους αγγίζει κανείς. Αυτούς που το πολιτικό σύστημα τρέφει και προστατεύει για να το συντηρούν.

Βλέπαμε τους Κορεάτες πριν καναδυό χρόνια να κλαίνε με μαύρο δάκρυ για το θάνατο του Προέδρου τους γιατί ήταν τρομοκρατημένοι απο το καθεστώς τους και γελούσαμε. 28 Οκτωβρίου 2012 : σε πόσο καιρό θα φτάσουμε εκεί; Μήπως του χρόνου οι στρατιώτες θα είναι μπροστά απο τον κόσμο κοιτώντας τον για να παρέμβουν αν χρειαστεί;

Και απο πότε σε μια Δημοκρατία ο στρατιώτης είναι εχθρός με τη μάνα, τα αδέρφια και τα παιδιά του;

Καιρός να φεύγουν τα κοπρόσκυλα. Ίσως να δουν και το "V for Vendetta"... Για να μην παρεξηγηθώ, δεν ανήκω σε κάποια παράταξη "εθνικιστική", ακροδεξιά, ακροαριστερά ή όπως αλλιώς το λένε. Είμαι αγανακτισμένος όπως οι περισσότεροι.

Μέσα σε όλα τα παραπάνω ντροπιαστικά, αποτέλεσε θαυμάσια εξαίρεση ο εορτασμός των 100 χρόνων απο την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου. Σε μία πολύ όμορφη τελετή (την οποία μόνο η ΕΤ3 αν δεν κάνω λάθος κάλυψε ζωντανά και εκτεταμένα) είδαμε τους Ευζώνους και τους Τσολιάδες να μεταφέρουν την Ελληνική σημαία και να σηκώνεται στον Λευκό Πύργο, είδαμε την την αυθεντική Ελληνική σημαία του 1912 και ακούσαμε τα τμήματα του Στρατού να ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο παρουσία χιλιάδων Θεσσαλονικέων. Συγχαρητήρια σε όσους οργάνωσαν αυτήν την καταπληκτική τελετή. Μακάρι να σκέφτονταν με τον ίδιο τρόπο δύο μέρες αργότερα. Αλλά τους πονάει η κριτική. Και πονάει ακόμα περισσότερο όταν τους τη λέμε κατάμουτρα.

Όπως πέρυσι έτσι και φέτος χωρίς εικόνες το κείμενο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου