Witcher III

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Assassin's Creed III - Review

Η συγκεκριμένη σειρά παιχνιδιών μου έχει αφήσει πραγματικά ανάμεικτα συναισθήματα. Ενώ το πρώτο μου άρεσε πάρα πολύ, τα υπόλοιπα τα βρήκα αδιάφορα. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να μην πολυασχοληθώ μαζί τους και να τα αφήσω στην άκρη αφού μου φαινόντουσαν ίδια μεταξύ τους. Το νέο επεισόδιο φέρνει μία αλλαγή την οποία χρειαζόταν η σειρά και αναφέρομαι τόσο στον τόπο όσο και στην εποχή που διαδραματίζεται το παιχνίδι.

Μεταφερόμαστε στην Αμερική και πιό συγκεκριμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες του 18ου αιώνα.  Η πρώτη αλλαγή είναι άμεσα εμφανής και έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική των κτιρίων. Τα ξύλινα σπίτια του... Φαρ Ουέστ βρίσκονται παντού στους χωμάτινους δρόμους των πόλεων έχοντας αντικαταστήσει στο μεγαλύτερο μέρος τα πέτρινα. Υπάρχουν και τέτοια αλλά είναι κυρίως μεγάλες αποθήκες, εκκλησίες και φρούρια. Χαρακτηριστικές της εποχής είναι και οι στολές των στρατιωτών καθώς η ενδυμασία των ανθρώπων έχει επίσης εξελιχθεί ενώ το ίδιο ισχύει και για τα όπλα. Βλέπουμε πιστόλια και μουσκέτα (μίας βολής όλα) τα οποία γεμίζουν με μπαρούτι απο εμπρός. Φυσικά δεν είναι και ό,τι καλύτερο μέσα σε μια μάχη αν χρειαστεί να τα ξαναχρησιμοποιήσεις! Τα πλοία είναι και αυτά διαφορετικά. Ιστιοφόρα μεν, αλλά πιό σύγχρονα. Ο οπτικός τομέας του παιχνιδιού είναι εξαιρετικός απο κάθε άποψη λοιπόν. Πέρα απο τις λεπτομέρειες της εποχής τα πάντα είναι καλοσχεδιασμένα και απεικονίζονται με αληθοφανή τρόπο. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση όταν βρέθηκα πάνω σε ένα καράβι, στο κατάστρωμα, και χαζεύοντας αριστερά και δεξιά τον ωκεανό είχα πραγματικά την αίσθηση οτι ταξιδεύω. Οτι, δηλαδή, το πλοίο κινούνταν όχι μόνο μπροστά λόγω του ανέμου αλλά και πάνω - κάτω λόγω των κυμάτων!

Το ηχητικό μέρος του τίτλου είναι επίσης άρτιο. Οι ομιλίες καθαρές με τον κάθε χαρακτήρα να έχει την προφορά του αναλόγως την καταγωγή του και πολλές φορές την παιδεία του (ευτυχώς έχει και υπότιτλους). Αλλιώς μιλούν οι εργάτες, αλλιώς οι αριστοκράτες, αλλιώς οι ναύτες κ.ο.κ. Οι περιβάλλοντες ήχοι είναι πλούσιοι και αληθοφανείς ενώ τα διάφορα εφέ (όπως η ξερή εκπυρσοκρότηση των παλαιών εκείνων όπλων) έχουν αποδοθεί σωστά (για τα όπλα ξέρω γιατί τέτοια είχαμε στο στρατό). Η μουσική είναι εξίσου καλή και συνοδεύει ευχάριστα το παιχνίδι.

Στον χειρισμό του παιχνιδιού έχουν γίνει κάποιες αλλαγές (βασικά, στον τρόπο που παίζεται έχουν γίνει). Πλέον πολλές αποστολές δεν τις αναλαμβάνουμε μόνοι μας αλλά με τη συνοδεία ενός ή παραπάνω συντρόφων. Σε περίπτωση που είναι μόνο ο ένας (προκαθορισμένο απο το παιχνίδι αυτό), μπορούμε να του δίνουμε κάποιες εντολές όπως να κρυφτεί κάπου, να μας περιμένει ή να επιτεθεί μαζί μας. Καλή προσθήκη γιατί δίνει ποικιλία στο gameplay αλλά πρέπει να μάθει κάποιος να τη χειρίζεται σωστά. Όσον αφορά τις αποστολές νομίζω οτι (τουλάχιστον κάποιες) έχρηζαν μεγαλύτερης προσοχής καθώς είναι ιδιαίτερα εκνευριστικές. Ίσως πάλι να έχω συνηθίσει στο Dishonored και να χρειάζομαι λίγη παραπάνω προσαρμογή. Μιλώντας για προσαρμογή, η πρώτη μία ώρα περίπου είναι το interactive tutorial (διαδραστική εκμάθηση ντε!) το οποίο αναλαμβάνει να μας μάθει τους βασικούς χειρισμούς και να μας εντάξει στον τρόπο λειτουργίας του Assassin's Creed III.
Τοξοβολία...
Σεναριακά το παιχνίδι κινείται γύρω απο τη διαμάχη των Assassins και των Templars για την ισορροπία του κόσμου ή την παγκόσμια κυριαρχία αντίστοιχα. Για άλλη μια φορά εμφανίζονται σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες οι οποίες διανθίζουν την περιπέτειά μας δίνοντάς μας δευτερεύουσες αποστολές. Αν τις ολοκληρώσουμε αμειβόμαστε με κάποιο μπόνους! Η ιστορία είναι ωραία δομημένη πάντως και ξετυλίγεται κομμάτι - κομμάτι μπροστά μας χωρίς να κουράζει.
Rafting...
Στα αρνητικά βάζω το οτι για λεπτομέρειες μπορεί να πάει στραβά μία αποστολή μας και να πρέπει να την ξαναξεκινήσουμε απο το τελευταίο save point. Ευτυχώς είναι πολύ τακτικά αυτά και συνήθως ένα τέτοιο στραβοπάτημα δεν πρόκειται να μας πάει πολύ πίσω. Επίσης θα ήθελα λίγο ταχύτερη απόκριση του χαρακτήρα όταν συναντάει κάποιο εμπόδιο : πολλές φορές φτάνουμε μπροστά σε έναν φράχτη και είναι σαν να το σκέφτεται αν θα τον πηδήξει (τον φράχτη) πριν τελικά το κάνει...
Ιππασία... Μήπως να το πούμε Assassin's IIIαθλο;
Σε γενικές γραμμές έχουμε να κάνουμε με έναν ποιοτικό τίτλο. Δεν πρόκειται να απογοητεύσει όσους ασχοληθούν μαζί του (κυρίως τους οπαδούς της σειράς) ενώ, πιστεύω, οι περισσότεροι θα το ευχαριστηθούν ιδιαίτερα. Παρά τα τακτικά saves δεν είναι απο τα παιχνίδια που ευνοούν τη δεκάλεπτη ενασχόληση μαζί τους. Θα πρέπει όταν ξεκινήσουμε μία αποστολή να την φέρουμε εις πέρας τόσο για να μην χάνουμε το νόημα της υπόθεσης όσο και για να μην βγαίνουμε εκτός κλίματος παιχνιδιού. Σίγουρα το συνιστώ σε όσους ασχολούνται με παιχνίδια του είδους ενώ όσοι δεν το κάνουν είναι μια καλή ευκαιρία για να αρχίσουν.

Το έτρεξα χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα σε :


CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 8 64bit Ultimate

Μόνο σε ανοικτούς χώρους με πολλή κίνηση παρατήρησα τα frames να πέφτουν στα 20 - 22. Σε όλο το υπόλοιπο παιχνίδι είναι πάνω απο 45.

Η επίσημη ιστοσελίδα είναι εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου