Witcher III

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

Crysis 3 - Review

Το Crysis 3 είναι απο τα παιχνίδια εκείνα που με προβληματίζουν αρκετά. Ενώ δεν είναι κακό παιχνίδι, σε καμία περίπτωση, μου αφήνει μία αίσθηση απογοήτευσης χωρίς να μπορώ να το προσδιορίσω συγκεκριμένα. Ίσως να συμβαίνει αυτό γιατί, προσωπικά, περίμενα πολλά απο τον συγκεκριμένο τίτλο. Ίσως, πάλι, να μην μπορώ όντως να βρω τί ακριβώς μου φταίει.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πω οτι έχουμε να κάνουμε με ένα κακό παιχνίδι. Το αντίθετο μάλιστα. Όποιος ασχοληθεί λίγο μαζί του θα καταλάβει οτι έχει να κάνει με κάτι προσεγμένο τόσο στο τεχνικό κομμάτι όσο και σε όλα τα υπόλοιπα. Με κάποιες εξαιρέσεις βέβαια...
Τα συγκεκριμένα περιβάλλοντα είναι αγχωτικά γιατί δεν έχεις ορατότητα πέρα
απο τα 2 μέτρα και γιατί κυκλοφορούν οι Ceph Stalkers...
Ξεκινώντας, θα ασχοληθώ με το οπτικοακουστικό μέρος του τίτλου. Μπορεί να έχω καταντήσει βαρετός, γραφικός ή προβλεπόμενος με τα νέα παιχνίδια που παρουσιάζω αλλά, ναι, το Crysis 3 σε αφήνει με το στόμα ανοικτό όσον αφορά τα γραφικά του. Απο πού να αρχίσω; Απο τα περιβάλλοντα; Εκπληκτικά! Τα εφέ; Το ίδιο! Η αναπαράσταση της κατεστραμμένης Νέας Υόρκης; Φανταστική! Οι σκιάσεις, τα χρώματα, οι φωτισμοί, όλα συντελούν σε μία απο τις πιό αληθοφανείς απεικονίσεις χώρων που έχω δει ως τώρα σε παιχνίδι υπολογιστή. Ειλικρινά, αν είχα πάει ποτέ στη Νέα Υόρκη, πιστεύω οτι θα αναγνώριζα πολλά μέρη της. Όχι οτι θα ήταν εύκολο. Οι δημιουργοί του Crysis 3 μας παρουσιάζουν μία πόλη η οποία έχει ανακαταλυφθεί απο τη φύση έχοντας καταστρέψει το μεγαλύτερο μέρος της και καθιστώντας την ακατάλληλη για τους κατοίκους της. Η καταστροφή και η εγκατάλειψη είναι προφανείς με τη διαφορά οτι δεν έχουμε να κάνουμε με τα τοπία που είδαμε στο Fallout 3 όπου και εκεί επικρατούσαν οι ίδιες περίπου συνθήκες. Εδώ τα τοπία είναι καταπράσινα και τα νερά καθαρά και διαυγή. Οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες έχουν καταρρεύσει. Οι δρόμοι έχουν καταστραφεί. Τα αυτοκίνητα και τα τραίνα σαπίζουν εγκαταλελειμμένα. Η φύση όμως είναι παντού. Το ίδιο τα πουλιά και πολλά ζώα. Υπάρχει εγκατάλειψη αλλά και έντονη παρουσία ζωντανών όντων. Όπως και να έχει, η Cryengine 3 "τα σπάει" και μας δίνει ένα οπτικό αποτέλεσμα που κόβει την ανάσα!
Δείγμα των εξαιρετικών γραφικών του παιχνιδιού.
Ο ακουστικός τομέας του παιχνιδιού βρίσκεται σε εξίσου υψηλά επίπεδα. Οι ομιλίες είναι εξαιρετικές (φυσικά υπάρχουν υπότιτλοι), οι προφορές των χαρακτήρων καλοδουλεμένες και τα ηχητικά εφέ αληθοφανή. Όλο το σύνολο κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα αλλά η μουσική είναι μία κατηγορία παραπάνω. Μου άρεσε πάρα πολύ και σε ορισμένα σημεία της είναι πραγματικά καταπληκτική συμβάλλοντας έτσι τα μέγιστα στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού.

Ως εδώ όλα καλά. Ένα παιχνίδι, όμως, δεν είναι μόνο γραφικά και ήχος. Ο χειρισμός του και η ισορροπία στη δυσκολία του είναι εκείνα τα στοιχεία που θα το ανεβάσουν ψηλά στις προτιμήσεις των παικτών ή θα το ρίξουν χαμηλά στα αζήτητα. Εδώ είναι που το Crysis 3 μου άφησε μία γλυκόπικρη γεύση. Ο χειρισμός του δεν έχει αλλάξει πολύ (για να μην πω καθόλου) απο το προηγούμενο επεισόδιό του πατώντας και ενισχύοντας τα θετικά χαρακτηριστικά του. Η στολή μας έχει την Normal mode κατά την οποία δεν έχουμε ενεργή κάποια ικανότητα, τις Stealth και Armor οι οποίες μας κάνουν "αόρατους" ή πιό ανθεκτικούς στα χτυπήματα αντίστοιχα. Επιπρόσθετα έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε Power kicks και να πηδάμε ψηλότερα μόνο για όση πατάμε συγκεκριμένα πλήκτρα. Μπορούμε να τρέχουμε γρηγορότερα πατώντας μία φορά το Shift. Εξακολουθούμε να διαθέτουμε τη Nanovision η οποία είναι θερμική απεικόνιση του περιβάλλοντος και το Tactical visor το οποίο μας δίνει χρήσιμες πληροφορίες για το περιβάλλον και τους αντιπάλους μας. Μπορούμε να διεισδύουμε σε turrets, mines και security panels για να τα χρησιμοποιούμε προς όφελός μας στρέφοντάς τα εναντίον των αντιπάλων μας.
Παρατηρήστε τους φωτισμούς, τα εφέ, τις σκιάσεις και τις λεπτομέρειες.
Κάτι νέο είναι το τόξο που πλέον διαθέτουμε στο οπλοστάσιό μας (το οποίο ήταν ήδη μακροσκελές και υπερπλήρες μπορώ να πω). Όπως όλα τα υπόλοιπα όπλα μας μπορεί να εξοπλιστεί με ειδικά πυρομαχικά ενώ όταν το χρησιμοποιούμε δεν χάνεται το stealth μας αν το έχουμε ενεργοποιημένο. Το καλύτερο; Ένα βέλος αρκεί και μπορούμε να το ανακτήσουμε απο το πτώμα του θύματός μας! Τα υπόλοιπα όπλα εξακολουθούν να είναι όπως τα γνωρίζουμε απο τα προηγούμενα επεισόδια της σειράς και αναφέρομαι κυρίως στις αναβαθμίσεις που μπορούν να δεχτούν. Αυτές τις ξεκλειδώνουμε βρίσκοντας τα αντίστοιχα μοντέλα όπλων στα περιβάλλοντα όπου κινούμαστε ή παίρνοντάς τα απο τους νεκρούς αντιπάλους μας. Αναβαθμίσεις δέχεται και η Nanosuit μας. Παλαιότερα συλλέγαμε DNA απο τους εξωγήινους που σκοτώναμε ενώ τώρα ανακτούμε κάποια upgrade kits τα οποία μας επιτρέπουν να ξεκλειδώνουμε τις εν λόγω αναβαθμίσεις. Κάθε μία στοιχίζει απο ένα έως τέσσερα kit και μπορούμε να έχουμε μέχρι τέσσερις ενεργές ταυτόχρονα. Μπορούμε μάλιστα να αποθηκεύσουμε μέχρι τρεις συνδυασμούς τέτοιων αναβαθμίσεων έτσι ώστε να τις εναλλάσσουμε ταχύτερα. Μπορώ να πω οτι ο χειρισμός του παιχνιδιού δεν έχει κάποιο ψεγάδι και το στήσιμό του το κάνει ιδιαίτερα διασκεδαστικό.
Σε βλέπω...
Ακόμα όλα καλά, έτσι; Το μεγάλο πρόβλημα που εντόπισα είναι η τεχνητή νοημοσύνη των αντιπάλων. Δεν μπορώ να πω οτι είναι ιδιαίτερα έξυπνοι. Αρκεί να σκοτώσεις έναν και όλοι οι άλλοι θα έρθουν να δουν τί γίνεται. Αν είσαι κάπου ψηλά ή κάπου καλυμμένος, παίρνεις το S.C.A.R., το τόξο ή ό,τι άλλο έχεις, παίρνεις και ένα φραπεδάκι και αρχίζεις να "καθαρίζεις". Μπορεί σε μία πόρτα να μαζευτούν εφτά πτώματα! Κάποιος μάλιστα μου πέταξε χειροβομβίδα μέσα απο τζάμι το οποίο δεν σπάει και τινάχτηκε στον αέρα μαζί με άλλους δύο συντρόφους του! Επίσης πρέπει να αναφέρω την παντελή έλλειψη στρατηγικής στις κινήσεις τους (αλληλοκάλυψη, κυκλωτικές κινήσεις κλπ) πέρα απο την προσοχή που δίνουν για να καλύπτονται πίσω απο αντικείμενα και όχι πάντα με επιτυχία! Δεν ξέρω πώς συμπεριφέρονται σε υψηλότερα επίπεδα δυσκολίας αλλά στο normal είναι για κλάματα. Σχεδόν τους λυπάμαι. Αν προσθέσει εδώ κάποιος και την ευκολία με την οποία τους σκοτώνεις με το τόξο συνδυάζοντάς το με τη διατήρηση του stealth εύκολα καταλήγει στο συμπέρασμα οτι το Crysis 3 χωλαίνει στο βαθμό δυσκολίας του κάτι το οποίο μπορεί να κάνει τον παίκτη να χάσει γρήγορα το ενδιαφέρον του γι'αυτό.
Ο Psycho μετά τη βίαιη απόσχισή του απο τη Nanosuit του.
Όλα αυτά τα οπτικοακουστικά "καλούδια" που έχει το παιχνίδι δεν έρχονται χωρίς αντίτιμο. Μιλάμε για έναν αρκετά "βαρύ" τίτλο ο οποίος μπορεί να "γονατίσει" δυνατά μηχανήματα. Αρκεί να δει κάποιος το πρόσωπο του Psycho στην αρχή του παιχνιδιού για να καταλάβει για πόση λεπτομέρεια μιλάμε! Το τρέχω με τα περισσότερα γραφικά στο High, MSAA Low (2x), High resolution textures, Low shadows, Anisotropic filtering 16x, No motion blur και ενεργοποιημένο το Lens flare. Η ανάλυση που χρησιμοποιώ είναι η 1920x1080 και σε συνδυασμό με τις παραπάνω ρυθμίσεις έχω 28 - 38 frames συνήθως. Κάποιες φορές πέφτει στο 23 (πάάάάάάάρα πολύ σπάνια) και κάποιες φορές ανεβαίνει μέχρι τα 45 - 50 (σπάνια). Αν ανέβω σε επίπεδο λεπτομερειών πέφτουν τα frames. Αν αλλάξω το MSAA σε FSAA τότε ελαφραίνει πάρα πολύ αλλά πέφτει η ποιότητα της απεικόνισης (δεν είναι άμεσα ορατή στο μάτι αλλά σαν καθαρόαιμο ψώνιο που είμαι...).
Hunter let loose...

Το έτρεξα σε :


CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 8 Pro 64bit

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου