Witcher III

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

Tomb Raider - Review

Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν κάποιο παιχνίδι που περιμένω και θεωρώ καλό με επιβεβαιώνει. Το νέο Tomb Raider έρχεται για να κάνει επανεκκίνηση στη σειρά εξιστορώντας μας τις πρώτες περιπέτειες της Lara Croft. Πιό συγκεκριμένα, μας διηγείται την πρώτη της περιπέτεια και το πώς εξελίχθηκε, μέσα απο αντίξοες συνθήκες, σε αυτό που όλοι ξέρουμε.

Έχω ασχοληθεί άλλες δύο φορές με τη δεσποινίδα Croft. Η πρώτη ήταν με το Underworld και η δεύτερη με το Guardian of Light. Τα δύο αυτά παιχνίδια δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους αλλά επίσης καμία σχέση με το νέο επεισόδιο. Το Underworld, λόγω στησίματος, φαίνεται να μοιάζει αλλά αν τα παρατηρήσει κανείς τα δύο παιχνίδια έχουν επιφανειακές ομοιότητες. Το νέο Tomb Raider είναι πιό "σκοτεινό", με περισσότερο βάθος στο gameplay και σαφώς πιό δουλεμένο σενάριο. Κατά τη διάρκειά του ξεδιπλώνεται μπροστά μας όλη η αλλαγή στο χαρακτήρα της ηρωίδας η οποία απο μία "απλή" Croft γίνεται η σκληροτράχηλη πρωταγωνίστρια της σειράς.
Δείγμα των γραφικών και των εφέ του παιχνιδιού.
Ξεκινώντας απο το οπτικό κομμάτι του τίτλου θα παραδεχτώ οτι πλέον είμαι γραφικός, μετά απο τόσες παρουσιάσεις, και θα πω οτι κόβει την ανάσα. Μπορεί στο μέλλον να έχουμε τρισδιάστατα ολογράμματα μπροστά μας όταν παίζουμε παιχνίδια αλλά μέχρι τότε θα πρέπει να αρκεστούμε σε αυτό που έχουμε. Αυτό που έχουμε, στην προκειμένη περίπτωση, είναι ένα παιχνίδι "χάρμα οφθαλμών" το οποίο δεν αφήνει περιθώρια για παράπονα. Μπορεί οι... γοφοί της δεσποινίδος Croft να μην κινούνται με τόση θηλυκότητα όση σε προηγούμενα επεισόδια (το παρατήρησα γιατί την έχεις συνέχεια μπροστά σου με πλάτη, μη φανταστείτε τίποτα άλλο) αλλά δεν νομίζω κανένα απο τα προηγούμενα Tomb Raider να ξεπερνάει στον συγκεκριμένο τομέα το νέο επεισόδιο της σειράς. Η κίνηση όλων των χαρακτήρων είναι πολύ φυσική, οι χώροι είναι λεπτομερέστατοι και τα εφέ πανέμορφα. Οι υφές στις διάφορες επιφάνειες ξεχωρίζουν και ιδιαίτερα οι σπηλιές είναι πολύ όμορφα σχεδιασμένες αφού τα πετρώματα, οι κληματσίδες, τα νερά και γενικά όλα τα μέρη τους είναι σαν αληθινά.

Ακουστικά το παιχνίδι κινείται στα ίδια υψηλά επίπεδα. Οι ομιλίες είναι πολύ προσεγμένες (οι υπότιτλοι είναι και εδώ διαθέσιμοι), η μουσική είναι καλή και οι περιβάλλοντες ήχοι πέραν του δέοντος ικανοποιητικοί. Τα ηχητικά εφέ έχουν αποδοθεί σωστά και γενικά ο ακουστικός τομέας συμπληρώνει άριστα τον οπτικό.
Κλασικό minigame...
Πριν περάσω στο χειρισμό ας δούμε λίγο κάποια άλλα στοιχεία του παιχνιδιού. Μπορούμε να πούμε με ασφάλεια οτι το παιχνίδι διαθέτει κάποια στοιχεία R.P.G. (αφού ο παίκτης ανταμείβεται με πόντους εμπειρίας για τις ενέργειές του) τα οποία, όμως, δεν έχουν να κάνουν με "Δύναμη", "Μαγεία", "Αντοχή" κλπ. Έχουν να κάνουν με ικανότητες οι οποίες γίνονται διαθέσιμες στον παίκτη σταδιακά. Ανήκουν στις κατηγορίες Hunter και Survivalist με την καθεμία να βοηθάει την Lara διαφορετικά. Για πρώτη φορά εισάγονται τα Camp Sites τα οποία είναι ασφαλείς τοποθεσίες στις οποίες μπορούμε να κατανείμουμε τα skill points που έχουμε διαθέσιμα, να αναβαθμίσουμε τον εξοπλισμό μας (συλλέγοντας εξαρτήματα), να αλλάξουμε εμφάνιση στη Lara (διαδικασία η οποία, δυστυχώς, δεν γίνεται σε πραγματικό χρόνο στην οθόνη μας) ή να μεταφερθούμε άμεσα απο το ένα Camp Site σε κάποιο άλλο απο όσα έχουμε βρει.

Δεδομένου, λοιπόν, οτι ξεκλειδώνουμε συνεχώς νέες δυνατότητες, αναβαθμίζουμε τον εξοπλισμό μας και συλλέγουμε εξαρτήματα, το gameplay του παιχνιδιού έχει ιδιαίτερο βάθος. Η Lara κυνηγάει ζώα και ανθρώπους για να επιβιώσει είτε με το τόξο είτε με το πιστόλι. Είναι και τα δύο αναβαθμίσιμα σε αρκετά απο τα μέρη τους ενώ διαθέτει και μία αξίνα με την οποία μπορεί να ανοίγει κουτιά και να σκαρφαλώνει. Στην αρχή είναι μία απλή ξύλινη χωρίς ιδιαίτερες χρήσεις ενώ στη συνέχεια γίνεται μεταλλική για να αντέχει στην αναρρίχηση. Διάσπαρτα μέσα στις πίστες βρίσκονται πυρομαχικά τα οποία μπορούμε να συλλέγουμε για να παραμένουμε μάχιμοι ενώ τα βέλη μπορούμε να τα ανακτούμε απο τα πτώματα των νεκρών αντιπάλων και θηραμάτων μας.
Ακόμα ένα δείγμα των γραφικών.
Στο Underworld το τί έπρεπε να κάνουμε ήταν λίγο - πολύ προφανές. Στο νέο Tomb Raider τα πράγματα είναι λίγο πιό περίπλοκα κυρίως λόγω της μορφής που έχουν οι πίστες. Η ελευθερία που έχουμε στην κίνησή μας είναι μεγάλη και τα μέρη στα οποία μπορούμε να πάμε είναι πολλά και όχι πάντοτε προφανή. Η εξερεύνηση είναι βασικό κομμάτι του παιχνιδιού και συνιστάται να γίνεται για να μη χάσουμε κρυφά μέρη (κυρίως τάφους) με ιδιαίτερες αμοιβές. Να περιμένετε πολλή περιπλάνηση μέσα στο παιχνίδι, πολύ σκαρφάλωμα και πολλούς γρίφους. Η Lara για να τα καταφέρει σε όλα αυτά έχει, πέρα απο τον προαναφερθέν εξοπλισμό, έναν δαυλό, αλτικές ικανότητες παγκόσμιου πρωταθλητή και... το μυαλό του παίκτη. Μπορεί να σκαρφαλώνει, να πηδάει, να καίει αντικείμενα. Γενικά χρησιμοποιεί το περιβάλλον γύρω της όσο πιό καλά μπορεί προς όφελός της.
Ατμόσφαιρα... Αυτά είναι...

Στο gameplay εντάσσονται και κάποια mini games τα οποία, όμως, εμένα προσωπικά μου κάνουν αδιάφορη έως αρνητική εντύπωση. Ναι μεν δίνουν ένταση στο παιχνίδι γιατί αφορούν κυρίως μονομαχίες σώμα με σώμα αλλά λόγω του οτι πολλές φορές αργεί να εμφανιστεί στην οθόνη το πλήκτρο που πρέπει να πατήσεις χάνεις και πρέπει να το ξανακάνεις όλο απο την αρχή. Τα πιθανά πλήκτρα είναι αρκετά κάθε φορά με αποτέλεσμα να καταντάει κουραστική αυτή η επαναλαμβανόμενη διαδικασία. Με τον καιρό ίσως βελτιωθεί γιατί μαθαίνεις να συγχρονίζεσαι καλύτερα και να διαλέγεις πιό σωστά τα πλήκτρα.
Σώζοντας τον Roth.

Ανέφερα προηγουμένως οτι ο τίτλος είναι πιό "σκοτεινός". Πράγματι, κατά τη διάρκειά του γίνεται σαφές οτι διαθέτει αρκετά "ανησυχητικά" στοιχεία απο τα πρώτα κιόλας λεπτά. Συναντούμε ανθρωποθυσίες (όχι σε εξέλιξη), βλέπουμε βίαιους θανάτους, ωμή βία. Οι τάφοι και οι σπηλιές που επισκεπτόμαστε περιλαμβάνουν τόσο σκελετούς ή τμήματά τους όσο και πτώματα σε αποσύνθεση. Γενικά μέσα στο παιχνίδι ο θάνατος πλανάται παντού και η ατμόσφαιρα είναι ιδιαίτερα τρομακτική κατά περιπτώσεις. Μην ξεχνάτε οτι διαδραματίζεται σε ένα νησί - νεκροταφείο στο οποίο για αιώνες οι νέοι ναυαγοί πρέπει κάθε φορά να μάχονται για την επιβίωσή τους με τους παλαιότερους. Υπάρχουν ερείπια, ναυάγια και κουφάρια αεροπλάνων τα οποία πλαισιώνονται απο τάφους και βωμούς. Όχι το πιό ευχάριστο περιβάλλον, έτσι; Για τους παραπάνω λόγους η κατηγορία PEGI στην οποία ανήκει είναι για άτομα άνω των 18 ετών.

Κατά τα άλλα το παιχνίδι είναι άριστο. Πέρα απο τα ατυχή mini games του μου άρεσε πάρα πολύ και δεν έχω ιδιαίτερα παράπονα. Απαιτεί λίγο χρόνο για να εξοικειωθείς μαζί του αλλά σε ανταμείβει παρέχοντάς σου πάρα πολλές δυνατότητες για να παίξεις. Ακόμα και η ατμόσφαιρά του, ναι μεν είναι τρομακτική, αλλά δεν σε αποτρέπει απο το να το παίξεις.
Αν η Lara ήταν Ελληνίδα, απο ποιό νησί θα ήταν;
Κω είπατε;
Χε...
Όσον αφορά τις απαιτήσεις του σε επεξεργαστική ισχύ, αυτές δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες. Υπάρχουν κάποια έτοιμα προφίλ για το επίπεδο των γραφικών που θέλουμε να έχουμε αλλά επέλεξα να τα ρυθμίσω χειροκίνητα. Στο Ultra έχω τα Texture quality, Level of detail, Depth of field και SSAO. Το Texture filtering το έχω σε Anisotropic 8x, το Antialiaing στο FXAA ενώ τα Shadow και Shadow resolution στα Normal και Low αντίστοιχα. Η επιλογή Reflections είναι στο Normal ενώ έχω ενεργοποιημένο και το Tessellation. Αντίθετα, έχω απενεργοποιήσει τα Post Processing και High precision. Η ανάλυση που παίζω είναι η 1920x1080 με το V-Sync να είναι στο Tripple buffer. Για τα μαλλιά της (ναι, έχουν δική τους ρύθμιση!) έχω επιλέξει το TressFX. Με αυτές τις ρυθμίσεις βρίσκομαι στα 30 - 40 frames συνήθως ενώ κάποιες φορές πέφτουν στα 25 ή ανεβαίνουν μέχρι και τα 50+ αλλά σπάνια.

Το μηχάνημά μου έχει την παρακάτω σύνθεση :


CPU : AMD Phenom FX8120
Motherboard : Gigabyte GA990FXA - UD3
RAM : 8 GB DDR3 1600 Corsair Vengeance
GPU : Gigabyte Radeon 7850 2GB OC
OS : Windows 8 Pro 64bit

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου